حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا عَادَ مَرِيضًا قَالَ " اللَّهُمَّ أَذْهِبِ الْبَأْسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ فَأَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Nabiy ﷺ bemorni ziyorat qilganlarida: «Allohumma azhibil-baʼsa robban-nasi vashfi anta-shafi, lo shifoa illo shifoʼuka shifoan lo yugʻodiru saqaman (Ey Allohim, kasallikni ketkaz, ey insonlarning Robbi, shifo ber, Sen Shifo beruvchisan, Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq, hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo ber)», deb aytar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Набий ﷺ беморни зиёрат қилганларида: «Аллоҳумма азҳибил-баъса роббан-наси вашфи анта-шафи, ло шифоа илло шифўука шифоан ло юғодиру сақаман (Эй Аллоҳим, касалликни кетказ, эй инсонларнинг Робби, шифо бер, Сен Шифо берувчисан, Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо бер)», деб айтар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир.