Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men kasal edim, Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar, men esa: ‹Allohumma in kana ajali qad hazara fa arihni, va in kana mutaaxxiran fa arfigʻni, va in kana balaan fa sabbirni (Ey Allohim, agar ajalim yetgan boʻlsa, meni rohatga chiqar, agar kechikadigan boʻlsa, rizqimni koʻpaytir, agar bu sinov boʻlsa, menga sabr ber)› deyayotgan edim. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Nima deding?› dedilar. Men aytganlarimni yana takrorladim. Shunda u zot oyoqlari bilan menga (sekin) tegizib: ‹Allohumma afihi av ishfihi (Ey Allohim, unga ofiyat ber yoki uni shifo qil)›, dedilar — Shuʼba shubha qilgan. Shundan keyin ogʻrigʻimdan hech qachon shikoyat qilmadim.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен касал эдим, Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар, мен эса: ‹Аллоҳумма ин кана ажали қад ҳазара фа ариҳни, ва ин кана мутааххиран фа арфиғни, ва ин кана балаан фа саббирни (Эй Аллоҳим, агар ажалим етган бўлса, мени роҳатга чиқар, агар кечикадиган бўлса, ризқимни кўпайтир, агар бу синов бўлса, менга сабр бер)› деяётган эдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Нима дединг?› дедилар. Мен айтганларимни яна такрорладим. Шунда у зот оёқлари билан менга (секин) тегизиб: ‹Аллоҳумма афиҳи ав ишфиҳи (Эй Аллоҳим, унга офият бер ёки уни шифо қил)›, дедилар — Шуъба шубҳа қилган. Шундан кейин оғриғимдан ҳеч қачон шикоят қилмадим.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.