Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga bir duo bilan iltijo qilgan har qanday kishi borki, albatta unga (duosi) ijobat qilinadi — yo unga dunyoda tezlatib beriladi, yo oxirat uchun saqlab qoʻyiladi, yoki qilgan duosi miqdoricha gunohlaridan kechiriladi; agar gunoh yoki qarindoshlik aloqasini uzish (uchun duo) qilmasa va shoshilmasa», dedilar. (Sahobalar): «Ey Allohning Rasuli, qanday qilib shoshiladi?» deyishdi. U zot: «‹Men Robbimga duo qildim, biroq U menga ijobat qilmadi› — deydi», dedilar. Bu hadis bu yoʻldan (sanaddan) gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга бир дуо билан илтижо қилган ҳар қандай киши борки, албатта унга (дуоси) ижобат қилинади — ё унга дунёда тезлатиб берилади, ё охират учун сақлаб қўйилади, ёки қилган дуоси миқдорича гуноҳларидан кечирилади; агар гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узиш (учун дуо) қилмаса ва шошилмаса», дедилар. (Саҳобалар): «Эй Аллоҳнинг Расули, қандай қилиб шошилади?» дейишди. У зот: «‹Мен Роббимга дуо қилдим, бироқ У менга ижобат қилмади› — дейди», дедилар. Бу ҳадис бу йўлдан (санаддан) ғарибдир.