حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَطِيَّةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْرُجُ عَلَى أَصْحَابِهِ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ وَهُمْ جُلُوسٌ فِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَلاَ يَرْفَعُ إِلَيْهِ أَحَدٌ مِنْهُمْ بَصَرَهُ إِلاَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَإِنَّهُمَا كَانَا يَنْظُرَانِ إِلَيْهِ وَيَنْظُرُ إِلَيْهِمَا وَيَتَبَسَّمَانِ إِلَيْهِ وَيَتَبَسَّمُ إِلَيْهِمَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الْحَكَمِ بْنِ عَطِيَّةَ . وَقَدْ تَكَلَّمَ بَعْضُهُمْ فِي الْحَكَمِ بْنِ عَطِيَّةَ .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ muhojir va ansorlardan boʻlgan sahobalari oldiga chiqar edilar, ular oʻtirgan boʻlar, ular orasida Abu Bakr va Umar ham boʻlardi. Ulardan hech kim u zotga koʻzini koʻtarmas edi, faqat Abu Bakr va Umar bundan mustasno: chunki ikkalasi u zotga qarar, u zot ham ikkalasiga qarar, ikkalasi u zotga tabassum qilar, u zot ham ikkalasiga tabassum qilar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Hakam ibn Atiyya hadisidan bilamiz. Hakam ibn Atiyya haqida baʼzilar (tanqidiy) gapirganlar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ муҳожир ва ансорлардан бўлган саҳобалари олдига чиқар эдилар, улар ўтирган бўлар, улар орасида Абу Бакр ва Умар ҳам бўларди. Улардан ҳеч ким у зотга кўзини кўтармас эди, фақат Абу Бакр ва Умар бундан мустасно: чунки иккаласи у зотга қарар, у зот ҳам иккаласига қарар, иккаласи у зотга табассум қилар, у зот ҳам иккаласига табассум қилар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Ҳакам ибн Атийя ҳадисидан биламиз. Ҳакам ибн Атийя ҳақида баъзилар (танқидий) гапирганлар.