Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men Nabiy ﷺning sahobalaridan biron kishidan Qurʼon oyatlari haqida, garchi men ularni undan koʻra yaxshiroq bilsam ham, soʻrar edim. Undan faqat menga biror narsa yedirsin deb soʻrardim. Jaʼfar ibn Abu Tolibdan soʻrasam, u meni oʻz uyiga olib bormaguncha javob bermas, soʻng xotiniga: ‹Ey Asmo, bizga biror narsa yedirgin›, der edi. U bizga yedirgach, menga javob berardi. Jaʼfar miskinlarni sevar, ular bilan oʻtirar, ularga gapirar va ular ham unga gapirardilar. Shuning uchun Rasululloh ﷺ uni Abulmasokin (miskinlar otasi) deb kunyalardilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Abu Ishoq al-Maxzumiy — u Ibrohim ibn al-Fazl al-Madaniydir. Ahli hadisning baʼzilari uni hofizasi tomonidan tanqid qilganlar va uning gʻarib (rivoyat)lari bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен Набий ﷺнинг саҳобаларидан бирон кишидан Қуръон оятлари ҳақида, гарчи мен уларни ундан кўра яхшироқ билсам ҳам, сўрар эдим. Ундан фақат менга бирор нарса едирсин деб сўрардим. Жаъфар ибн Абу Толибдан сўрасам, у мени ўз уйига олиб бормагунча жавоб бермас, сўнг хотинига: ‹Эй Асмо, бизга бирор нарса едиргин›, дер эди. У бизга едиргач, менга жавоб берарди. Жаъфар мискинларни севар, улар билан ўтирар, уларга гапирар ва улар ҳам унга гапирардилар. Шунинг учун Расулуллоҳ ﷺ уни Абулмасокин (мискинлар отаси) деб кунялардилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Абу Ишоқ ал-Махзумий — у Иброҳим ибн ал-Фазл ал-Маданийдир. Аҳли ҳадиснинг баъзилари уни ҳофизаси томонидан танқид қилганлар ва унинг ғариб (ривоят)лари бор.