Moʻminlar onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Men Rasululloh ﷺning qizi Fotimadan koʻra turishi va oʻtirishida Rasululloh ﷺga koʻrinish, salobat va yoʻl-yoʻriqda oʻxshashroq biror kishini koʻrmaganman», dedi. U yana dedi: «U (Fotima) Nabiy ﷺning huzurlariga kirsa, u zot unga peshvoz turib, uni oʻpar va oʻz oʻrinlariga oʻtkazar edilar. Nabiy ﷺ uning huzuriga kirsalar, u oʻz oʻrnidan turib, u zotni oʻpar va oʻz oʻrniga oʻtkazar edi. Nabiy ﷺ kasal boʻlganlarida, Fotima kirib, u zotning ustiga engashib oʻpdi, soʻng boshini koʻtarib yigʻladi, soʻng yana engashdi, soʻng boshini koʻtarib kuldi. Men: ‹Men buni ayollarimizning eng aqllisi deb oʻylar edim, u esa (oddiy) ayollardan ekan›, dedim. Nabiy ﷺ vafot etganlaridan keyin men unga: ‹Sen Nabiy ﷺning ustlariga engashib, soʻng boshingni koʻtarib yigʻlaganingni, soʻng yana engashib, boshingni koʻtarib kulganingni koʻrdim. Seni bunga nima undadi?› dedim. U: ‹Agar (sirni) oshkor qilsam, men beboshlik qilgan boʻlardim. U zot menga shu ogʻriqlaridan vafot etishlarini xabar berdilar, shuning uchun yigʻladim. Soʻng menga oilalaridan u zotga eng tez yetib boruvchi (vafot etuvchi) men ekanligimni xabar berdilar, mana shuning uchun kuldim›, dedi». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan sahih gʻaribdir. Bu hadis Oishadan boshqa yoʻl bilan ham rivoyat qilingan.Мўминлар онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қизи Фотимадан кўра туриши ва ўтиришида Расулуллоҳ ﷺга кўриниш, салобат ва йўл-йўриқда ўхшашроқ бирор кишини кўрмаганман», деди. У яна деди: «У (Фотима) Набий ﷺнинг ҳузурларига кирса, у зот унга пешвоз туриб, уни ўпар ва ўз ўринларига ўтказар эдилар. Набий ﷺ унинг ҳузурига кирсалар, у ўз ўрнидан туриб, у зотни ўпар ва ўз ўрнига ўтказар эди. Набий ﷺ касал бўлганларида, Фотима кириб, у зотнинг устига энгашиб ўпди, сўнг бошини кўтариб йиғлади, сўнг яна энгашди, сўнг бошини кўтариб кулди. Мен: ‹Мен буни аёлларимизнинг энг ақллиси деб ўйлар эдим, у эса (оддий) аёллардан экан›, дедим. Набий ﷺ вафот этганларидан кейин мен унга: ‹Сен Набий ﷺнинг устларига энгашиб, сўнг бошингни кўтариб йиғлаганингни, сўнг яна энгашиб, бошингни кўтариб кулганингни кўрдим. Сени бунга нима ундади?› дедим. У: ‹Агар (сирни) ошкор қилсам, мен бебошлик қилган бўлардим. У зот менга шу оғриқларидан вафот этишларини хабар бердилар, шунинг учун йиғладим. Сўнг менга оилаларидан у зотга энг тез етиб борувчи (вафот этувчи) мен эканлигимни хабар бердилар, мана шунинг учун кулдим›, деди». Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Бу ҳадис Оишадан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган.