حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، هُوَ عَامِرُ بْنُ وَاثِلَةَ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ زَيْغِ الشَّمْسِ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى أَنْ يَجْمَعَهَا إِلَى الْعَصْرِ فَيُصَلِّيهِمَا جَمِيعًا وَإِذَا ارْتَحَلَ بَعْدَ زَيْغِ الشَّمْسِ عَجَّلَ الْعَصْرَ إِلَى الظُّهْرِ وَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ سَارَ وَكَانَ إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ الْمَغْرِبِ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الْعِشَاءِ وَإِذَا ارْتَحَلَ بَعْدَ الْمَغْرِبِ عَجَّلَ الْعِشَاءَ فَصَلاَّهَا مَعَ الْمَغْرِبِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَأَنَسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَعَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَالصَّحِيحُ عَنْ أُسَامَةَ . وَرَوَى عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ عَنْ قُتَيْبَةَ هَذَا الْحَدِيثَ .
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Tabuk gʻazotida boʻlganlarida, agar quyosh ogʻishidan oldin yoʻlga chiqsalar, peshinni asrga qoʻshib oʻqigunlaricha kechiktirar va ularning ikkalasini birga oʻqir edilar. Agar quyosh ogʻishidan keyin yoʻlga chiqsalar, asrni peshinga tezlashtirib, peshin bilan asrni birga oʻqir, soʻng yoʻlga chiqar edilar. Agar shomdan oldin yoʻlga chiqsalar, shomni xufton bilan birga oʻqigunlaricha kechiktirar, agar shomdan keyin yoʻlga chiqsalar, xuftonni tezlashtirib, uni shom bilan birga oʻqir edilar. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ali, Ibn Umar, Anas, Abdulloh ibn Amr, Oisha, Ibn Abbos, Usoma ibn Zayd va Jobir ibn Abdullohdan ham (hadis bor). Abu Iso aytdi: Usomadan (kelgani) sahihdir. Bu hadisni Ali ibn al-Madiniy Ahmad ibn Hanbaldan, u Qutaybadan rivoyat qilgan.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Табук ғазотида бўлганларида, агар қуёш оғишидан олдин йўлга чиқсалар, пешинни асрга қўшиб ўқигунларича кечиктирар ва уларнинг иккаласини бирга ўқир эдилар. Агар қуёш оғишидан кейин йўлга чиқсалар, асрни пешинга тезлаштириб, пешин билан асрни бирга ўқир, сўнг йўлга чиқар эдилар. Агар шомдан олдин йўлга чиқсалар, шомни хуфтон билан бирга ўқигунларича кечиктирар, агар шомдан кейин йўлга чиқсалар, хуфтонни тезлаштириб, уни шом билан бирга ўқир эдилар. (Ровий) айтди: Бу бобда Али, Ибн Умар, Анас, Абдуллоҳ ибн Амр, Оиша, Ибн Аббос, Усома ибн Зайд ва Жобир ибн Абдуллоҳдан ҳам (ҳадис бор). Абу Исо айтди: Усомадан (келгани) саҳиҳдир. Бу ҳадисни Али ибн ал-Мадиний Аҳмад ибн Ҳанбалдан, у Қутайбадан ривоят қилган.