Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan biringiz namozga kelganida imom (qaysidir) holatda boʻlsa, imom qilayotgan ishni qilsin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, uni shu yoʻldan rivoyat qilingandan boshqa hech kim musnad qilganini bilmaymiz. Ilm ahli huzurida amal shunga (muvofiq)dir. Ular: ‹Kishi kelganida imom sajdada boʻlsa, u ham sajda qilsin, lekin imom bilan rukuʼga yetishmasa, oʻsha rakat unga hisoblanmaydi›, deyishgan. Abdulloh ibn Muborak imom bilan birga sajda qilishni ixtiyor qildi va baʼzilaridan naql qilib: ‹Shoyad u oʻsha sajdada unga magʻfirat qilinmaguncha boshini koʻtarmasa (yaxshi boʻlardi)›, dedi.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан бирингиз намозга келганида имом (қайсидир) ҳолатда бўлса, имом қилаётган ишни қилсин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, уни шу йўлдан ривоят қилингандан бошқа ҳеч ким муснад қилганини билмаймиз. Илм аҳли ҳузурида амал шунга (мувофиқ)дир. Улар: ‹Киши келганида имом саждада бўлса, у ҳам сажда қилсин, лекин имом билан рукуъга етишмаса, ўша ракат унга ҳисобланмайди›, дейишган. Абдуллоҳ ибн Муборак имом билан бирга сажда қилишни ихтиёр қилди ва баъзиларидан нақл қилиб: ‹Шояд у ўша саждада унга мағфират қилинмагунча бошини кўтармаса (яхши бўларди)›, деди.