حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيِعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَسْأَلَةَ كَدٌّ يَكُدُّ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ إِلاَّ أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ سُلْطَانًا أَوْ فِي أَمْرٍ لاَ بُدَّ مِنْهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tilanchilik — kishi oʻz yuzini tirnab tilka-pora qiladigan mehnat (xorlik)dir. Magar kishi sultondan (hokimdan) soʻrasa, yoki choʻrasiz boʻlmaydigan bir ish boʻlsagina (bundan mustasno)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тиланчилик — киши ўз юзини тирнаб тилка-пора қиладиган меҳнат (хорлик)дир. Магар киши султондан (ҳокимдан) сўраса, ёки чўрасиз бўлмайдиган бир иш бўлсагина (бундан мустасно)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.