حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الْفَجْرَ ثُمَّ دَخَلَ فِي مُعْتَكَفِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً . رَوَاهُ مَالِكٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ مُرْسَلاً . وَرَوَاهُ الأَوْزَاعِيُّ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِذَا أَرَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الْفَجْرَ ثُمَّ دَخَلَ فِي مُعْتَكَفِهِ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ وَإِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فَلْتَغِبْ لَهُ الشَّمْسُ مِنَ اللَّيْلَةِ الَّتِي يُرِيدُ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهَا مِنَ الْغَدِ وَقَدْ قَعَدَ فِي مُعْتَكَفِهِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ .
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ eʼtikof qilmoqchi boʻlsalar, bomdod namozini oʻqib, soʻng eʼtikof joyiga kirar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis Yahyo ibn Saiddan, u Amradan, u Paygʻambar ﷺdan mursal qilib ham rivoyat qilingan. Uni Molik va boshqa koʻplar Yahyo ibn Saiddan, u Amradan mursal qilib rivoyat qilgan. Avzoiy, Sufyon as-Savriy va boshqa koʻplar esa uni Yahyo ibn Saiddan, u Amradan, u Oishadan rivoyat qilgan. Baʼzi ilm ahli huzurida amal shu hadisga muvofiqdir: ular kishi eʼtikof qilmoqchi boʻlsa, bomdodni oʻqib, soʻng eʼtikof joyiga kiradi, deydilar. Bu Ahmad ibn Hanbal va Ishoq ibn Ibrohimning soʻzidir. Baʼzilari esa: eʼtikof qilmoqchi boʻlsa, ertasi kuni eʼtikof qilmoqchi boʻlgan kechasida unga quyosh botsin va eʼtikof joyiga oʻtirgan boʻlsin, deydilar. Bu Sufyon as-Savriy va Molik ibn Anasning soʻzidir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ эътикоф қилмоқчи бўлсалар, бомдод намозини ўқиб, сўнг эътикоф жойига кирар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис Яҳё ибн Саиддан, у Амрадан, у Пайғамбар ﷺдан мурсал қилиб ҳам ривоят қилинган. Уни Молик ва бошқа кўплар Яҳё ибн Саиддан, у Амрадан мурсал қилиб ривоят қилган. Авзоий, Суфён ас-Саврий ва бошқа кўплар эса уни Яҳё ибн Саиддан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилган. Баъзи илм аҳли ҳузурида амал шу ҳадисга мувофиқдир: улар киши эътикоф қилмоқчи бўлса, бомдодни ўқиб, сўнг эътикоф жойига киради, дейдилар. Бу Аҳмад ибн Ҳанбал ва Ишоқ ибн Иброҳимнинг сўзидир. Баъзилари эса: эътикоф қилмоқчи бўлса, эртаси куни эътикоф қилмоқчи бўлган кечасида унга қуёш ботсин ва эътикоф жойига ўтирган бўлсин, дейдилар. Бу Суфён ас-Саврий ва Молик ибн Анаснинг сўзидир.