Rasululloh ﷺning qurbonlik tuyalarining egasi (parvarishchisi) boʻlgan Nojiya al-Xuzoiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men: ‹Yo Rasululloh, qurbonlik tuyalaridan halok boʻlay deb qolganlarini nima qilay?› dedim. U zot: ‹Uni soʻy, soʻng uning choriqini oʻz qoniga botir, soʻng uni odamlar bilan oʻzi orasida qoʻyib qoʻyki, ular uni yeyishsin›, dedilar», dedi. Bu bobda Zuayb Abu Qabisa al-Xuzoiy (roziyallohu anhu)dan ham (hadis) bor. Abu Iso aytdi: Nojiyaning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahlining ameli shu boʻyicha boʻlib, ular nafl hadiy haqida: «Agar u halok boʻlsa, uni oʻzi ham, hamrohlaridan birortasi ham yemaydi, balki uni odamlar bilan oʻzi orasida qoʻyib qoʻyiladiki, odamlar uni yeydilar va bu (qurbonlik) undan oʻtgan (kifoya qilgan) boʻladi», dedilar. Bu Shofeʼiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Ular: «Agar undan biror narsa yesa, yegani miqdoricha toʻlaydi», dedilar. Baʼzi ilm ahli esa: «Nafl hadiydan biror narsa yesa, yeganini zomin boʻladi (toʻlaydi)», dedi.Расулуллоҳ ﷺнинг қурбонлик туяларининг эгаси (парваришчиси) бўлган Ножия ал-Хузоий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен: ‹Ё Расулуллоҳ, қурбонлик туяларидан ҳалок бўлай деб қолганларини нима қилай?› дедим. У зот: ‹Уни сўй, сўнг унинг чориқини ўз қонига ботир, сўнг уни одамлар билан ўзи орасида қўйиб қўйки, улар уни ейишсин›, дедилар», деди. Бу бобда Зуайб Абу Қабиса ал-Хузоий (розияллоҳу анҳу)дан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо айтди: Ножиянинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳлининг амели шу бўйича бўлиб, улар нафл ҳадий ҳақида: «Агар у ҳалок бўлса, уни ўзи ҳам, ҳамроҳларидан бирортаси ҳам емайди, балки уни одамлар билан ўзи орасида қўйиб қўйиладики, одамлар уни ейдилар ва бу (қурбонлик) ундан ўтган (кифоя қилган) бўлади», дедилар. Бу Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Улар: «Агар ундан бирор нарса еса, егани миқдорича тўлайди», дедилар. Баъзи илм аҳли эса: «Нафл ҳадийдан бирор нарса еса, еганини зомин бўлади (тўлайди)», деди.