Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ qurbonlik tuyasini haydab borayotgan bir kishini koʻrib qoldilar va unga: ‹Unga min›, dedilar. U: ‹Yo Rasululloh, bu qurbonlik tuyasi-ku›, dedi. U zot uchinchi yoki toʻrtinchi marotaba unga: ‹Unga min, voy senga!› yoki ‹Holingga voy!›, dedilar.» (Rovi) aytdi: Bu bobda Ali, Abu Hurayra va Jobir (roziyallohu anhum)dan ham (hadis) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan sahih hadisdir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan boʻlgan bir guruh ilm ahli qurbonlik tuyasining ustiga minishga, agar uning ustiga ehtiyoj tushsa, ruxsat berishgan. Bu Shofeʼiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Ularning baʼzilari esa: «Zaruratga uchramaguncha unga minmaydi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ қурбонлик туясини ҳайдаб бораётган бир кишини кўриб қолдилар ва унга: ‹Унга мин›, дедилар. У: ‹Ё Расулуллоҳ, бу қурбонлик туяси-ку›, деди. У зот учинчи ёки тўртинчи маротаба унга: ‹Унга мин, вой сенга!› ёки ‹Ҳолингга вой!›, дедилар.» (Рови) айтди: Бу бобда Али, Абу Ҳурайра ва Жобир (розияллоҳу анҳум)дан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган бир гуруҳ илм аҳли қурбонлик туясининг устига минишга, агар унинг устига эҳтиёж тушса, рухсат беришган. Бу Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Уларнинг баъзилари эса: «Заруратга учрамагунча унга минмайди», деди.