Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi Rasululloh ﷺdan soʻrab: ‹Men soʻyishdan oldin soch oldirdim›, dedi. U zot: ‹Soʻy, gunoh yoʻq›, dedilar. Boshqa biri soʻrab: ‹Men (toshlarni) otishdan oldin (qurbonlik) soʻydim›, dedi. U zot: ‹Ot, gunoh yoʻq›, dedilar.» (Rovi) aytdi: Bu bobda Ali, Jobir, Ibn Abbos, Ibn Umar va Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhum)dan ham (hadis) bor. Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn Amrning hadisi hasan sahih hadisdir. Aksar ilm ahlining ameli shu boʻyicha boʻlib, bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzi ilm ahli esa: «Bir ibodatni boshqa bir ibodatdan oldinga oʻtkazsa, unga (jarima sifatida) dam (qon toʻkish — qurbonlik) vojib boʻladi», dedi.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: ‹Мен сўйишдан олдин соч олдирдим›, деди. У зот: ‹Сўй, гуноҳ йўқ›, дедилар. Бошқа бири сўраб: ‹Мен (тошларни) отишдан олдин (қурбонлик) сўйдим›, деди. У зот: ‹От, гуноҳ йўқ›, дедилар.» (Рови) айтди: Бу бобда Али, Жобир, Ибн Аббос, Ибн Умар ва Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳум)дан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн Амрнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Аксар илм аҳлининг амели шу бўйича бўлиб, бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзи илм аҳли эса: «Бир ибодатни бошқа бир ибодатдан олдинга ўтказса, унга (жарима сифатида) дам (қон тўкиш — қурбонлик) вожиб бўлади», деди.