Yaxshilikning mukofoti faqat yaxshilikdir. Bu oyatdagi birinchi zikr etilgan ehson bandadan boʻlib, ikkinchisi Allohdandir. Bandadan boʻladigan ehson Alloh taoloning toat-ibodatida sobitqadam boʻlishlik bilan yuzaga chiqsa, Allohning ehsoni oʻsha bandani jannatga kiritish bilan boʻladi.

Imom Buxoriy rivoyat qilgan hadisda Paygʻambar alayhissalom: «Ehson–Allohga xuddi Uni koʻrib turgandek, agar sen Uni koʻrmasang, albatta, U seni koʻrib turganidek ibodat qilmogʻingdir», deganlar.

Demak, moʻmin kishi har lahzada, har harakat va sakanotda Alloh taoloning nazaridan chetda qolmasligiga toʻla ishongan holda yashamogʻi, shundan kelib chiqqan holda oʻzini tutmogʻi zarur.