QurʼonҚуръонPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
Al-Qalam surasi · Oyatсураси · Оят26

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Uni ko`rganlarida, biz adashibmiz, dedilar.Уни кўрганларида, биз адашибмиз, дедилар.Alauddin Mansour: Endi qachonki uni (yaʼni, kuyib kulga aylangan bogʻlarni) koʻrishgach, (avval): «Shak-shubhasiz, bizlar yoʻldan adashib qoldik (yaʼni, adashib boshqa bogʻga kelib qoldik), dedilar.Энди қачонки уни (яъни, куйиб кулга айланган боғларни) кўришгач, (аввал): «Шак-шубҳасиз, бизлар йўлдан адашиб қолдик (яъни, адашиб бошқа боғга келиб қолдик), дедилар.

565-sahifa · 29-juz · 57-hizb565-саҳифа · 29-жуз · 57-ҳизб
Soʻzma-soʻzСўзма-сўз
فَلَمَّاbas, qachonkiбас, қачонкиرَأَوْهَاuni koʻrganlaridaуни кўрганларидаقَالُوٓا۟dedilarдедиларإِنَّاalbatta, bizалбатта, бизلَضَآلُّونَalbatta adashibmizалбатта адашибмиз
TafsirТафсир

Chunki, kechasi balo yetib bogʻlarining xarob boʻlganidan xabarlari yoʻq edi. Ular oʻz bogʻlari sermeva ekanini bilardilar, shuning uchun, bu holni koʻrib, biz qorongʻuda adashib boshqa joyga kelib qolibmiz, deb oʻylashdi. Bir oz oʻylab koʻrgandan soʻng esa: