Bu oyati karimalar doʻzaxiylarning qiyomat kunidagi holini bayon qiladi. Oʻsha kunda ularning qalblari xavfga, koʻzlari qoʻrqinchga toʻlib, yana orqaga qaytamizmi, chirib ketganimizdan keyin ham-a, deb soʻrashadi. Chunki, ular: bu dunyoda oʻlib, suyagi chirigandan soʻng qayta tirilish yoʻq, deb yurgan edilar-da. Ular bu qaytish oʻzlari uchun muvaffaqiyatsiz, hasrat-nadomatli qaytish boʻlishini bilishadi. Chunki, bu dunyoda oxiratda qayta tirilish uchun tayyorgarlik koʻrishmagan.

Ey, kofirlar, bundoq savol berishingiz nimasi?! Alloh taolo uchun qiyomatni qoim qilish ham ish boʻlibdimi!