Yaʼni, qiyomat kuni guvohlik beruvchilar–oʻsha yerda hozir boʻlgan xaloyiq va boshqalar. Guvohlik berilganlar esa–oʻsha kunda boʻlib oʻtgan voqealar.

Ushbu oyatdagi shohid–guvohlik beruvchi va mashhud–guvohlik berilgan haqida boshqa taʼviyllar ham bor. Ularning baʼzilarida shohid–Muhammad sollallohu alayhi vasallam, mashhud–u zotning ummatlari, deyiladi. Ikkinchi bir taʼviylda esa, shohid–Anbiyo alayhissalomlar va mashhud–ularning ummatlari, deyilgan. Uchinchi bir taʼviylda esa, shohid–ummati Muhammadiya, mashhud–boshqa ummatlar, deyilgan. Albatta, bu gaplarning hammasi boshqa oyat va Paygʻambarimiz sollallohu alayhi vasallamning baʼzi hadislariga suyangan holda aytilgan va barchalari bir-birlarining maʼnolarini toʻldirib keladi.