وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ
Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf: Bas, qachon Robbi sinash uchun rizqini tor qilib qo`ysa, u: «Robbim meni xorladi», deydir.Бас, қачон Робби синаш учун ризқини тор қилиб қўйса, у: «Роббим мени хорлади», дейдир.Alauddin Mansour: Endi qachon (Parvardigori) uni imtihon qilib, rizqini tang kilib qoʻysa, darhol: «Parvardigorim meni xor qildi», der.Энди қачон (Парвардигори) уни имтиҳон қилиб, ризқини танг килиб қўйса, дарҳол: «Парвардигорим мени хор қилди», дер.
Kishilarda boylik va kambagʻallik haqida notoʻgʻri tushuncha bor. U ham boʻlsa, boylikni Alloh tarafidan izzat-ikrom, Alloh roziligining alomati, yaxshi koʻrgani uchun mol-dunyo berdi, deb eʼtiqod qiladilar.
Aksincha, kambagʻallikni esa, Alloh tarafidan xoʻrlash, xush koʻrmaganlik alomati, deb tasavvur qiladilar. Aslida esa, undoq emas. Alloh taolo molu dunyo, boylikni yaxshi koʻrgan bandasiga ham, yomon koʻrgan bandasiga ham beraveradi, shuningdek, yaxshining ham, yomonning ham rizqini tor qilib qoʻyishi mumkin. Boylik Alloh taolo tarafidan boʻlgan izzat-ikrom emas, balki imtihon–sinovdir, shuningdek, kambagʻallik ham. Sinovdan maqsad esa, Alloh taologa itoat: banda boy boʻlsa, shukr qilib, boylikni Alloh taolo koʻrsatgan yoʻlga sarflaydimi, yoʻqmi? Yoki kambagʻal boʻlsa, sabr qiladimi, yoʻqmi? Shuning uchun ham, keyingi oyatni «Kallaa» deb rad bilan boshlayapti.