Ali ibn Abdulloh ibn al-Abbos ibn Abdulmuttalib
علي بن عبد الله
Tobeʼin
Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy)Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий)
Imom, sayyid, xalifalar otasi, Abu Muhammad al-Hoshimiy as-Sajjod. Imom Ali oʻldirilgan yili tugʻilgan va uning ismi bilan atalgan. U otasidan, Abu Hurayradan, Abu Saʼid al-Xudriydan, Abdulloh ibn Umardan va boshqalardan hadis rivoyat qilgan; hadisi kam. Undan oʻgʻillari Iso, Dovud, Sulaymon, Abdussamad, shuningdek Ibn Shihob, Madina qozisi Saʼd ibn Ibrohim, Mansur ibn al-Muʼtamir, Ali ibn Abu Hamla va boshqalar rivoyat qilishgan. Onasi toʻrt podshohdan biri boʻlmish Mushrih ibn Adiy al-Kindiyning qizidir. U, Alloh unga rahmat qilsin, ilmiga amal qiluvchi olim, kelishgan, yirik gavdali, uzun boʻyli, salobatli kishi edi, soqolini vasma bilan xinalar edi. Avzoiy va boshqalar undan har kuni ming sajda qilishini zikr qilishgan. Ibn Saʼd aytadi: siqa, hadisi kam. Va aytadi: unga Abdulmalik ibn Marvon: «Men senga ism va kunyani birga koʻtara olmayman», dedi, shundan keyin u kunyasini Abu Muhammadga oʻzgartirdi — yaʼni u Abul-Hasan deb kunyalanardi. Ikrima aytadi: Ibn Abbos menga va oʻgʻli Aliga: «Abu Saʼidning oldiga boringlar va uning hadisidan eshitinglar», dedi. Biz uning huzuriga bogʻiga bordik. Maymun ibn Ziyod: bizga Abu Sinon aytdi: Ali ibn Abdulloh Shomda biz bilan birga edi, uning uzun soqoli boʻlib, uni vasma bilan xinalardi va har kuni ming rakat namoz oʻqirdi. Ali ibn Abu Hamla aytadi: Ali ibn Abdullohning huzuriga kirdim, u yirik gavdali, bugʻdayrang edi va yuzida katta sajdagoh (izi) borligini koʻrdim. Ibn Muborak aytadi: uning besh yuzta daraxti bor edi, har bir daraxt oldida ikki rakatdan namoz oʻqirdi, buni har kuni qilardi. Aytamanki: Hishom undan va farzandlaridan qoʻrqib, ularni Balqodagi Humaymaga koʻchirib oʻtqazgan edi. Ali yuz oʻn sakkizinchi yili vafot etdi.Имом, саййид, халифалар отаси, Абу Муҳаммад ал-Ҳошимий ас-Сажжод. Имом Али ўлдирилган йили туғилган ва унинг исми билан аталган. У отасидан, Абу Ҳурайрадан, Абу Саъид ал-Худрийдан, Абдуллоҳ ибн Умардан ва бошқалардан ҳадис ривоят қилган; ҳадиси кам. Ундан ўғиллари Исо, Довуд, Сулаймон, Абдуссамад, шунингдек Ибн Шиҳоб, Мадина қозиси Саъд ибн Иброҳим, Мансур ибн ал-Муътамир, Али ибн Абу Ҳамла ва бошқалар ривоят қилишган. Онаси тўрт подшоҳдан бири бўлмиш Мушриҳ ибн Адий ал-Киндийнинг қизидир. У, Аллоҳ унга раҳмат қилсин, илмига амал қилувчи олим, келишган, йирик гавдали, узун бўйли, салобатли киши эди, соқолини васма билан хиналар эди. Авзоий ва бошқалар ундан ҳар куни минг сажда қилишини зикр қилишган. Ибн Саъд айтади: сиқа, ҳадиси кам. Ва айтади: унга Абдулмалик ибн Марвон: «Мен сенга исм ва куняни бирга кўтара олмайман», деди, шундан кейин у кунясини Абу Муҳаммадга ўзгартирди — яъни у Абул-Ҳасан деб куняланарди. Икрима айтади: Ибн Аббос менга ва ўғли Алига: «Абу Саъиднинг олдига боринглар ва унинг ҳадисидан эшитинглар», деди. Биз унинг ҳузурига боғига бордик. Маймун ибн Зиёд: бизга Абу Синон айтди: Али ибн Абдуллоҳ Шомда биз билан бирга эди, унинг узун соқоли бўлиб, уни васма билан хиналарди ва ҳар куни минг ракат намоз ўқирди. Али ибн Абу Ҳамла айтади: Али ибн Абдуллоҳнинг ҳузурига кирдим, у йирик гавдали, буғдайранг эди ва юзида катта саждагоҳ (изи) борлигини кўрдим. Ибн Муборак айтади: унинг беш юзта дарахти бор эди, ҳар бир дарахт олдида икки ракатдан намоз ўқирди, буни ҳар куни қиларди. Айтаманки: Ҳишом ундан ва фарзандларидан қўрқиб, уларни Балқодаги Ҳумаймага кўчириб ўтқазган эди. Али юз ўн саккизинчи йили вафот этди.
Manba: Siyar aʼlam an-nubalo (az-Zahabiy), j. 9, b. 252Манба: Сияр аълам ан-нубало (аз-Заҳабий), ж. 9, б. 252
at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy)ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий)
Kunyasi Abu Abdulloh deyiladi. Hijozlik. Otasidan hadis soʻzlaydi. Undan oʻgʻli Muhammad va az-Zuhriy rivoyat qilgan.Куняси Абу Абдуллоҳ дейилади. Ҳижозлик. Отасидан ҳадис сўзлайди. Ундан ўғли Муҳаммад ва аз-Зуҳрий ривоят қилган.
Manba: at-Tarix al-kabir (al-Buxoriy), j. 7, b. 355Манба: ат-Тарих ал-кабир (ал-Бухорий), ж. 7, б. 355