حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ عَقِيلِ بْنِ جَابِرٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الرِّقَاعِ - فَأَصَابَ رَجُلٌ امْرَأَةَ رَجُلٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَحَلَفَ أَنْ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أُهَرِيقَ دَمًا فِي أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ فَخَرَجَ يَتْبَعُ أَثَرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَنْزِلاً فَقَالَ مَنْ رَجُلٌ يَكْلَؤُنَا فَانْتَدَبَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَرَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ " كُونَا بِفَمِ الشِّعْبِ " . قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلاَنِ إِلَى فَمِ الشِّعْبِ اضْطَجَعَ الْمُهَاجِرِيُّ وَقَامَ الأَنْصَارِيُّ يُصَلِّي وَأَتَى الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى شَخْصَهُ عَرَفَ أَنَّهُ رَبِيئَةٌ لِلْقَوْمِ فَرَمَاهُ بِسَهْمٍ فَوَضَعَهُ فِيهِ فَنَزَعَهُ حَتَّى رَمَاهُ بِثَلاَثَةِ أَسْهُمٍ ثُمَّ رَكَعَ وَسَجَدَ ثُمَّ انْتَبَهَ صَاحِبُهُ فَلَمَّا عَرَفَ أَنَّهُمْ قَدْ نَذِرُوا بِهِ هَرَبَ وَلَمَّا رَأَى الْمُهَاجِرِيُّ مَا بِالأَنْصَارِيِّ مِنَ الدَّمِ قَالَ سَبْحَانَ اللَّهِ أَلاَ أَنْبَهْتَنِي أَوَّلَ مَا رَمَى قَالَ كُنْتُ فِي سُورَةٍ أَقْرَأُهَا فَلَمْ أُحِبَّ أَنْ أَقْطَعَهَا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga — yaʼni Zotur-Riqoʼ gʻazotida — (jangga) chiqdik. (Bir jangda) bir kishi mushriklardan birining xotinini (oʻldirib) qoʻydi. Shunda u (mushrik): «Muhammadning ashoblaridan (biror kishining) qonini toʻkmagunimcha (tinmayman)», — deb qasam ichdi va Paygʻambar ﷺ ning izidan (taʼqib qilib) chiqdi. Paygʻambar ﷺ bir manzilga tushdilar va: «Bizni qoʻriqlaydigan kim bor?» — dedilar. Shunda muhojirlardan bir kishi va ansorlardan bir kishi (oʻzini) taklif qildi. U zot: «(Togʻ) dara(si)ning ogʻzida boʻlinglar», — dedilar. Ikki kishi daraning ogʻziga chiqishganda, muhojir (kishi) yotib (dam oldi), ansoriy (kishi) esa namozga turdi. Oʻsha (mushrik) kishi keldi; u (ansoriyning) qorasini koʻrgach, uning qavmning qorovuli ekanini bildi va unga (bir) oʻq otib, (oʻqni) unga tekkizdi. U (ansoriy) oʻqni (tortib) chiqardi (va namozini davom ettirdi); toki u (mushrik) unga uchta oʻq otguncha. Soʻng u (ansoriy) rukuʼ va sajda qildi, keyin sherigini uygʻotdi. (Mushrik) ular (oʻzidan) ogoh boʻlganini bilgach, qochib ketdi. Muhojir (kishi) ansoriyda(gi) qonni koʻrgach: «Subhanalloh! U birinchi marta oʻq otgandayoq meni nega uygʻotmading?» — dedi. U (ansoriy): «Men bir surani oʻqiyotgan edim, uni (yarmida) uzib qoʻyishni istamadim», — dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга — яъни Зотур-Риқоъ ғазотида — (жангга) чиқдик. (Бир жангда) бир киши мушриклардан бирининг хотинини (ўлдириб) қўйди. Шунда у (мушрик): «Муҳаммаднинг ашобларидан (бирор кишининг) қонини тўкмагунимча (тинмайман)», — деб қасам ичди ва Пайғамбар ﷺ нинг изидан (таъқиб қилиб) чиқди. Пайғамбар ﷺ бир манзилга тушдилар ва: «Бизни қўриқлайдиган ким бор?» — дедилар. Шунда муҳожирлардан бир киши ва ансорлардан бир киши (ўзини) таклиф қилди. У зот: «(Тоғ) дара(си)нинг оғзида бўлинглар», — дедилар. Икки киши даранинг оғзига чиқишганда, муҳожир (киши) ётиб (дам олди), ансорий (киши) эса намозга турди. Ўша (мушрик) киши келди; у (ансорийнинг) қорасини кўргач, унинг қавмнинг қоровули эканини билди ва унга (бир) ўқ отиб, (ўқни) унга теккизди. У (ансорий) ўқни (тортиб) чиқарди (ва намозини давом эттирди); токи у (мушрик) унга учта ўқ отгунча. Сўнг у (ансорий) рукуъ ва сажда қилди, кейин шеригини уйғотди. (Мушрик) улар (ўзидан) огоҳ бўлганини билгач, қочиб кетди. Муҳожир (киши) ансорийда(ги) қонни кўргач: «Субҳаналлоҳ! У биринчи марта ўқ отгандаёқ мени нега уйғотмадинг?» — деди. У (ансорий): «Мен бир сурани ўқиётган эдим, уни (ярмида) узиб қўйишни истамадим», — деди.