حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسٍ، وَأَبِي، حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، أُتِيَ فِي رَجُلٍ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَاخْتَلَفُوا إِلَيْهِ شَهْرًا أَوْ قَالَ مَرَّاتٍ قَالَ فَإِنِّي أَقُولُ فِيهَا إِنَّ لَهَا صَدَاقًا كَصَدَاقِ نِسَائِهَا لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ وَإِنَّ لَهَا الْمِيرَاثَ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَإِنْ يَكُ صَوَابًا فَمِنَ اللَّهِ وَإِنْ يَكُنْ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنَ الشَّيْطَانِ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ بَرِيئَانِ . فَقَامَ نَاسٌ مِنْ أَشْجَعَ فِيهِمُ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَقَالُوا يَا ابْنَ مَسْعُودٍ نَحْنُ نَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَاهَا فِينَا فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ وَإِنَّ زَوْجَهَا هِلاَلُ بْنُ مُرَّةَ الأَشْجَعِيُّ كَمَا قَضَيْتَ . قَالَ فَفَرِحَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَرَحًا شَدِيدًا حِينَ وَافَقَ قَضَاؤُهُ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abdulloh ibn Utba ibn Masʼud aytadiki: Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)ning oldiga (mahri belgilanmasdan vafot etgan) bir kishi haqidagi ushbu xabar keltirildi. (Roviy) dedi: Bir oy davomida (yoki «bir necha marta» dedi) uning oldiga qatnab turishdi. (Ibn Masʼud) dedi: «Men bu haqda shunday deyman: bu ayolga oʻz tengdoshlari ayollarning mahriga oʻxshash mahr beriladi, na kamaytiriladi va na koʻpaytiriladi; unga meros ham bor va uning zimmasiga idda ham bor. Agar bu toʻgʻri boʻlsa, u Allohdandir; agar xato boʻlsa, u mendan va shaytondandir, Alloh va Uning Rasuli ﷺ bundan pokdirlar». Shunda Ashjaʼ qabilasidan bir necha kishi — ular orasida Jarroh va Abu Sinon bor edi — oʻrinlaridan turib: «Ey Ibn Masʼud, biz guvohlik beramizki, Rasululloh ﷺ bizning oramizda Birvaʼ binti Voshiq haqida sen hukm qilganingdek hukm qilgan edilar, uning eri esa Hilol ibn Murra al-Ashjaʼiy edi», dedilar. (Roviy) dedi: Oʻz hukmi Rasululloh ﷺning hukmlariga muvofiq kelganida, Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) juda quvonib ketdi.Абдуллоҳ ибн Утба ибн Масъуд айтадики: Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)нинг олдига (маҳри белгиланмасдан вафот этган) бир киши ҳақидаги ушбу хабар келтирилди. (Ровий) деди: Бир ой давомида (ёки «бир неча марта» деди) унинг олдига қатнаб туришди. (Ибн Масъуд) деди: «Мен бу ҳақда шундай дейман: бу аёлга ўз тенгдошлари аёлларнинг маҳрига ўхшаш маҳр берилади, на камайтирилади ва на кўпайтирилади; унга мерос ҳам бор ва унинг зиммасига идда ҳам бор. Агар бу тўғри бўлса, у Аллоҳдандир; агар хато бўлса, у мендан ва шайтондандир, Аллоҳ ва Унинг Расули ﷺ бундан покдирлар». Шунда Ашжаъ қабиласидан бир неча киши — улар орасида Жарроҳ ва Абу Синон бор эди — ўринларидан туриб: «Эй Ибн Масъуд, биз гувоҳлик берамизки, Расулуллоҳ ﷺ бизнинг орамизда Бирваъ бинти Вошиқ ҳақида сен ҳукм қилганингдек ҳукм қилган эдилар, унинг эри эса Ҳилол ибн Мурра ал-Ашжаъий эди», дедилар. (Ровий) деди: Ўз ҳукми Расулуллоҳ ﷺнинг ҳукмларига мувофиқ келганида, Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) жуда қувониб кетди.