حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِمَعْنَاهُ . زَادَ الزُّهْرِيُّ وَإِنَّمَا كَانَ هَذَا رُخْصَةً لَهُ خَاصَّةً فَلَوْ أَنَّ رَجُلاً فَعَلَ ذَلِكَ الْيَوْمَ لَمْ يَكُنْ لَهُ بُدٌّ مِنَ التَّكْفِيرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ وَالأَوْزَاعِيُّ وَمَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَعِرَاكُ بْنُ مَالِكٍ عَلَى مَعْنَى ابْنِ عُيَيْنَةَ . زَادَ الأَوْزَاعِيُّ وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ .
al-Hasan ibn Ali bizga hadis aytdi, Abdurrazzoq bizga hadis aytdi, Maʼmar bizga xabar berdi, u az-Zuhriydan shu hadisni shu maʼnoda (rivoyat qildi). az-Zuhriy (rivoyatiga) shuni qoʻshdi: Bu faqat unga xos ruxsat edi; agar bir kishi bugun shunday qilsa, kafforat toʻlashdan oʻzga chorasi boʻlmaydi. Abu Dovud aytdi: Buni Lays ibn Saʼd, al-Avzoiy, Mansur ibn al-Muʼtamir va Iroq ibn Molik Ibn Uyaynaning maʼnosida rivoyat qilishdi. al-Avzoiy (rivoyatiga) «Allohdan magʻfirat soʻragin» (degan soʻzni) qoʻshdi.ал-Ҳасан ибн Али бизга ҳадис айтди, Абдурраззоқ бизга ҳадис айтди, Маъмар бизга хабар берди, у аз-Зуҳрийдан шу ҳадисни шу маънода (ривоят қилди). аз-Зуҳрий (ривоятига) шуни қўшди: Бу фақат унга хос рухсат эди; агар бир киши бугун шундай қилса, каффорат тўлашдан ўзга чораси бўлмайди. Абу Довуд айтди: Буни Лайс ибн Саъд, ал-Авзоий, Мансур ибн ал-Муътамир ва Ироқ ибн Молик Ибн Уяйнанинг маъносида ривоят қилишди. ал-Авзоий (ривоятига) «Аллоҳдан мағфират сўрагин» (деган сўзни) қўшди.