Sulaymon ibn Dovud al-Mahriy bizga hadis aytdi, Ibn Vahb bizga xabar berdi, Amr ibn al-Horis menga xabar berdiki, Abdurrahmon ibn al-Qosim unga hadis aytibdi, unga Muhammad ibn Jaʼfar ibn az-Zubayr hadis aytibdi, unga Abbod ibn Abdulloh ibn az-Zubayr hadis aytibdiki, u Nabiy ﷺning zavjalari Oishadan (roziyallohu anho) eshitibdi, u shunday deardi: Bir kishi Ramazonda masjidda Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, men kuyib ketdim!», dedi. Nabiy ﷺ undan nima boʻlganini soʻradilar. U: «Ayolimga yaqinlik qildim», dedi. U zot: «Sadaqa qilgin», dedilar. U: «Allohga qasamki, mening hech narsam yoʻq va bunga qodir emasman», dedi. U zot: «Oʻtir», dedilar. U oʻtirdi. Shu holatda turganida bir kishi ustiga taom ortilgan eshakni haydab keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Hozirgina kuyib ketgan kishi qani?», dedilar. U kishi oʻrnidan turdi. Rasululloh ﷺ: «Buni sadaqa qilgin», dedilar. U: «Ey Rasululloh, oʻzgaga (berayinmi)? Allohga qasamki, biz ochmiz, bizning hech narsamiz yoʻq», dedi. U zot: «Uni (oilang bilan) yenglar», dedilar.Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий бизга ҳадис айтди, Ибн Ваҳб бизга хабар берди, Амр ибн ал-Ҳорис менга хабар бердики, Абдурраҳмон ибн ал-Қосим унга ҳадис айтибди, унга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн аз-Зубайр ҳадис айтибди, унга Аббод ибн Абдуллоҳ ибн аз-Зубайр ҳадис айтибдики, у Набий ﷺнинг завжалари Оишадан (розияллоҳу анҳо) эшитибди, у шундай деарди: Бир киши Рамазонда масжидда Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен куйиб кетдим!», деди. Набий ﷺ ундан нима бўлганини сўрадилар. У: «Аёлимга яқинлик қилдим», деди. У зот: «Садақа қилгин», дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, менинг ҳеч нарсам йўқ ва бунга қодир эмасман», деди. У зот: «Ўтир», дедилар. У ўтирди. Шу ҳолатда турганида бир киши устига таом ортилган эшакни ҳайдаб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳозиргина куйиб кетган киши қани?», дедилар. У киши ўрнидан турди. Расулуллоҳ ﷺ: «Буни садақа қилгин», дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, ўзгага (берайинми)? Аллоҳга қасамки, биз очмиз, бизнинг ҳеч нарсамиз йўқ», деди. У зот: «Уни (оиланг билан) енглар», дедилар.