حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، - يَعْنِي ابْنَ بُكَيْرٍ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي كَبْشَةَ السَّلُولِيِّ، عَنْ سَهْلِ ابْنِ الْحَنْظَلِيَّةِ، قَالَ : مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِبَعِيرٍ قَدْ لَحِقَ ظَهْرُهُ بِبَطْنِهِ، فَقَالَ : " اتَّقُوا اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهَائِمِ الْمُعْجَمَةِ فَارْكَبُوهَا وَكُلُوهَا صَالِحَةً " .
Sahl ibn al-Hanzaliyya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ orqasi qorniga yopishib ketgan (oriqlab ketgan) bir tuyaning yonidan oʻtdilar-da: «Bu tilsiz hayvonlar haqida Allohdan qoʻrqinglar! Ularni sogʻlom (semiz) holida mininglar va sogʻlom holida (soʻyib) yenglar», dedilar.Саҳл ибн ал-Ҳанзалийя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ орқаси қорнига ёпишиб кетган (ориқлаб кетган) бир туянинг ёнидан ўтдилар-да: «Бу тилсиз ҳайвонлар ҳақида Аллоҳдан қўрқинглар! Уларни соғлом (семиз) ҳолида мининглар ва соғлом ҳолида (сўйиб) енглар», дедилар.