حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي كَبْشَةَ السَّلُولِيِّ، حَدَّثَنَا سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ، قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ وَالأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ فَسَأَلاَهُ فَأَمَرَ لَهُمَا بِمَا سَأَلاَ وَأَمَرَ مُعَاوِيَةَ فَكَتَبَ لَهُمَا بِمَا سَأَلاَ فَأَمَّا الأَقْرَعُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ فَلَفَّهُ فِي عِمَامَتِهِ وَانْطَلَقَ وَأَمَّا عُيَيْنَةُ فَأَخَذَ كِتَابَهُ وَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَكَانَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتَرَانِي حَامِلاً إِلَى قَوْمِي كِتَابًا لاَ أَدْرِي مَا فِيهِ كَصَحِيفَةِ الْمُتَلَمِّسِ . فَأَخْبَرَ مُعَاوِيَةُ بِقَوْلِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سَأَلَ وَعِنْدَهُ مَا يُغْنِيهِ فَإِنَّمَا يَسْتَكْثِرُ مِنَ النَّارِ " . وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ " مِنْ جَمْرِ جَهَنَّمَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُغْنِيهِ وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ وَمَا الْغِنَى الَّذِي لاَ تَنْبَغِي مَعَهُ الْمَسْأَلَةُ قَالَ " قَدْرُ مَا يُغَدِّيهِ وَيُعَشِّيهِ " . وَقَالَ النُّفَيْلِيُّ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ " أَنْ يَكُونَ لَهُ شِبَعُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ أَوْ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ " . وَكَانَ حَدَّثَنَا بِهِ مُخْتَصِرًا عَلَى هَذِهِ الأَلْفَاظِ الَّتِي ذُكِرَتْ .
Sahl ibn Hanzaliyya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga Uyayna ibn Hisn va Aqraʼ ibn Hobis keldi va u zotdan (mol) soʻradilar. U zot ularga soʻraganlarini berishni buyurdilar va Muoviyaga amr qildilar, u esa ular soʻragan narsani (rasmiy hujjat qilib) yozib berdi. Aqraʼ oʻz hujjatini olib sallasiga oʻradi-da, ketdi. Uyayna esa oʻz hujjatini olib, oʻsha joyda Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Muhammad, men qavmimga ichida nima borligini bilmaydigan, Mutalammisning xatiga oʻxshagan bir xatni olib boraman, deb oʻylaysizmi?» dedi. Muoviya uning bu soʻzini Rasululloh ﷺga xabar qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kimning oʻzini beozor qiladigan narsasi boʻla turib soʻrasa, faqat oʻziga doʻzaxdan koʻproq (azob) talab qilgan boʻladi», dedilar. Nufayliy boshqa bir joyda: «Jahannam choʻgʻidan», deb (rivoyat) qildi. Shunda ular: «Yo Rasululloh, uni beozor qiladigan narsa nima?» dedilar. Nufayliy boshqa bir joyda: «Soʻrashni tark etishni lozim qiladigan boylik nima?» (deb) (rivoyat qildi). U zot: «Ertalab va kechqurun ovqatlana oladigan miqdoridir», dedilar. Nufayliy boshqa bir joyda: «Bir kun-tunga yoki bir tun-kunga yetadigan toʻyimli ovqati boʻlishidir», (deb rivoyat qildi). U (Nufayliy) buni bizga zikr qilingan mana shu lafzlar bilan ixchamlangan holda rivoyat qilgan edi.Саҳл ибн Ҳанзалийя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига Уяйна ибн Ҳисн ва Ақраъ ибн Ҳобис келди ва у зотдан (мол) сўрадилар. У зот уларга сўраганларини беришни буюрдилар ва Муовияга амр қилдилар, у эса улар сўраган нарсани (расмий ҳужжат қилиб) ёзиб берди. Ақраъ ўз ҳужжатини олиб салласига ўради-да, кетди. Уяйна эса ўз ҳужжатини олиб, ўша жойда Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Муҳаммад, мен қавмимга ичида нима борлигини билмайдиган, Муталаммиснинг хатига ўхшаган бир хатни олиб бораман, деб ўйлайсизми?» деди. Муовия унинг бу сўзини Расулуллоҳ ﷺга хабар қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг ўзини беозор қиладиган нарсаси бўла туриб сўраса, фақат ўзига дўзахдан кўпроқ (азоб) талаб қилган бўлади», дедилар. Нуфайлий бошқа бир жойда: «Жаҳаннам чўғидан», деб (ривоят) қилди. Шунда улар: «Ё Расулуллоҳ, уни беозор қиладиган нарса нима?» дедилар. Нуфайлий бошқа бир жойда: «Сўрашни тарк этишни лозим қиладиган бойлик нима?» (деб) (ривоят қилди). У зот: «Эрталаб ва кечқурун овқатлана оладиган миқдоридир», дедилар. Нуфайлий бошқа бир жойда: «Бир кун-тунга ёки бир тун-кунга етадиган тўйимли овқати бўлишидир», (деб ривоят қилди). У (Нуфайлий) буни бизга зикр қилинган мана шу лафзлар билан ихчамланган ҳолда ривоят қилган эди.