Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: «{Agar orangizda yigirmata sabrli kishi boʻlsa, ikki yuztaga gʻolib kelurlar} (oyati) nozil boʻldi. Olloh ularga oʻndan bittasi (oʻn dushmandan bitta musulmon) qochmasligini farz qilganda, bu musulmonlarga ogʻir keldi. Soʻngra yengillik (oyati) keldi va U zot: {Endi Olloh sizdan (yukni) yengil qildi} dedi». Abu Tavba {ikki yuztaga gʻolib kelurlar} degan soʻzigacha (oyatni) qiroat qildi. U (Ibn Abbos) dedi: «Olloh taolo ulardan adadni (sonni) yengil qilganida, sabr ham ulardan yengil qilingan miqdorda kamaytirildi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, у шундай деди: «{Агар орангизда йигирмата сабрли киши бўлса, икки юзтага ғолиб келурлар} (ояти) нозил бўлди. Оллоҳ уларга ўндан биттаси (ўн душмандан битта мусулмон) қочмаслигини фарз қилганда, бу мусулмонларга оғир келди. Сўнгра енгиллик (ояти) келди ва У зот: {Энди Оллоҳ сиздан (юкни) енгил қилди} деди». Абу Тавба {икки юзтага ғолиб келурлар} деган сўзигача (оятни) қироат қилди. У (Ибн Аббос) деди: «Оллоҳ таоло улардан ададни (сонни) енгил қилганида, сабр ҳам улардан енгил қилинган миқдорда камайтирилди».