حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ كُلِّ خَمْسِينَ شَاةً شَاةٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ بَعْضُهُمُ الْفَرَعُ أَوَّلُ مَا تُنْتَجُ الإِبِلُ كَانُوا يَذْبَحُونَهُ لِطَوَاغِيتِهِمْ ثُمَّ يَأْكُلُونَهُ وَيُلْقَى جِلْدُهُ عَلَى الشَّجَرِ وَالْعَتِيرَةُ فِي الْعَشْرِ الأُوَلِ مِنْ رَجَبٍ .
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Rasululloh ﷺ bizga har ellik qoʻydan bitta qoʻyni (qurbonlik qilishni) buyurdilar. Abu Dovud aytadi: Baʼzilar shunday dedilar: Faraʼ — tuyaning ilk tugʻilgan bolasi boʻlib, ular uni butlariga atab soʻyar, soʻngra goʻshtini yer, terisini esa daraxt ustiga tashlar edilar. Atiyra esa rajab oyining birinchi oʻn kunligida (soʻyiladigan qurbonlik) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳар эллик қўйдан битта қўйни (қурбонлик қилишни) буюрдилар. Абу Довуд айтади: Баъзилар шундай дедилар: Фараъ — туянинг илк туғилган боласи бўлиб, улар уни бутларига атаб сўяр, сўнгра гўштини ер, терисини эса дарахт устига ташлар эдилар. Атийра эса ражаб ойининг биринчи ўн кунлигида (сўйиладиган қурбонлик) эди.