حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، حَدَّثَتْنِي طَلْحَةُ أُمُّ غُرَابٍ، عَنْ عَقِيلَةَ، - امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ مَوْلاَةٌ لَهُمْ - عَنْ سَلاَمَةَ بِنْتِ الْحُرِّ، أُخْتِ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ الْفَزَارِيِّ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَتَدَافَعَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ لاَ يَجِدُونَ إِمَامًا يُصَلِّي بِهِمْ " .
Xarasha ibn al-Hurr al-Fazoriyning singlisi Salama bint al-Hurr (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, Qiyomat alomatlaridan biri shuki, masjid ahli bir-birini (imomlikka) surib, oʻzlariga namoz oʻqitadigan imom topa olmay qoladilar».Хараша ибн ал-Ҳурр ал-Фазорийнинг синглиси Салама бинт ал-Ҳурр (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, Қиёмат аломатларидан бири шуки, масжид аҳли бир-бирини (имомликка) суриб, ўзларига намоз ўқитадиган имом топа олмай қоладилар».