حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ قُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ رَأْسَهُ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا . وَحَلَّقَ بِشْرٌ الإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺning namozlariga, qanday oʻqishlarini, diqqat bilan qarayman, dedim. (Rovaiy) aytdi: Rasululloh ﷺ turib qiblaga yuzlandilar-da, takbir aytib, qoʻllarini quloqlari barobariga yetguncha koʻtardilar, soʻng chap qoʻllarini oʻng qoʻllari bilan ushladilar. Ruku qilmoqchi boʻlganlarida ularni xuddi shunday koʻtardilar, soʻng qoʻllarini tizzalariga qoʻydilar. Rukudan boshlarini koʻtarganlarida ham ularni xuddi shunday koʻtardilar. Sajda qilganlarida boshlarini oʻsha — ikki qoʻllari orasidagi — joyga qoʻydilar. Soʻng oʻtirib, chap oyoqlarini toʻshab, chap qoʻllarini chap sonlari ustiga qoʻydilar, oʻng tirsaklarini oʻng sonlari ustiga tiradilar, ikki barmoqlarini yumib, (boshqa barmoqlardan) bir halqa tuzdilar va men u zotning shunday qilayotganlarini koʻrdim.» Bishr bosh barmoq bilan oʻrta barmoqni halqa qilib, koʻrsatkich barmoq bilan ishora qildi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига, қандай ўқишларини, диққат билан қарайман, дедим. (Роваий) айтди: Расулуллоҳ ﷺ туриб қиблага юзландилар-да, такбир айтиб, қўлларини қулоқлари баробарига етгунча кўтардилар, сўнг чап қўлларини ўнг қўллари билан ушладилар. Руку қилмоқчи бўлганларида уларни худди шундай кўтардилар, сўнг қўлларини тиззаларига қўйдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида ҳам уларни худди шундай кўтардилар. Сажда қилганларида бошларини ўша — икки қўллари орасидаги — жойга қўйдилар. Сўнг ўтириб, чап оёқларини тўшаб, чап қўлларини чап сонлари устига қўйдилар, ўнг тирсакларини ўнг сонлари устига тирадилар, икки бармоқларини юмиб, (бошқа бармоқлардан) бир ҳалқа туздилар ва мен у зотнинг шундай қилаётганларини кўрдим.» Бишр бош бармоқ билан ўрта бармоқни ҳалқа қилиб, кўрсаткич бармоқ билан ишора қилди.