Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) aytadi: Mening Badr kuni oʻljadan tegishli ulushimdan boʻlgan keksa bir tuyam bor edi, Rasululloh ﷺ menga oʻsha kuni xumusdan ham yana bir keksa tuya bergan edilar. Men Rasululloh ﷺ qizlari Fotima bilan birga turmush qurmoqchi boʻlganimda, Banu Qaynuqodan boʻlgan zargar bir kishi bilan, u men bilan birga yoʻlga chiqib, izxir oʻti olib kelishimiz haqida kelishdim — men uni zargarlarga sotib, toʻyimning ziyofatida shuning bilan yordam olmoqchi edim. Men ikki tuyam uchun egarlar, xaltalar va arqonlardan asbob-anjom yigʻib turganimda — ikki tuyam ansorlardan boʻlgan bir kishining hujrasi yonida choʻktirilgan edi — yigʻgan narsamni yigʻib boʻlib kelsam, ikki tuyamning oʻrkachlari kesilgan, biqinlari yorilgan va jigarlaridan olingan ekan. Men u manzarani koʻrganimda koʻzlarimga (yoshim toʻkilishidan) erk bera olmadim. Men: «Buni kim qildi?» dedim. Ular: «Buni Hamza ibn Abdulmuttalib qildi, u shu uyda ansorlardan boʻlgan bir guruh ichuvchilar orasida. Bir qoʻshiqchi kaniz unga va sheriklariga qoʻshiq aytib, qoʻshigʻida: ‹Ey Hamza, semiz keksa tuyalarga (qarab tur)!› deganida, u qilichga sapchib, ularning oʻrkachlarini kesdi, biqinlarini yordi va jigarlaridan oldi», deyishdi. Ali dedi: Men yoʻlga chiqib, Rasululloh ﷺ huzurlariga kirdim, u zotning yonlarida Zayd ibn Horisa bor edi. Rasululloh ﷺ men duch kelgan narsani (yuzimdan) bildilar va: «Senga nima boʻldi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men bugungidek (holatni) hech koʻrmagandim. Hamza ikki tuyamga tajovuz qilib, oʻrkachlarini kesib, biqinlarini yoribdi, mana u bir uyda ichuvchilar bilan birga», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ ridolarini soʻrab, uni yopindilar, soʻng yurib joʻnadilar, men va Zayd ibn Horisa u zotga ergashdik, toki u zot Hamza boʻlgan uyga keldilar va (kirishga) izn soʻradilar, izn berildi. Qarasalar, ular ichuvchilar ekan. Rasululloh ﷺ Hamzani qilgan ishi uchun malomat qila boshladilar. Hamza esa mast, koʻzlari qizargan edi. Hamza Rasululloh ﷺga qaradi, soʻng nigohini koʻtarib tizzalariga qaradi, soʻng yana nigohini koʻtarib kindigiga qaradi, soʻng yana nigohini koʻtarib u zotning yuzlariga qaradi-da: «Sizlar otamning qullaridan boshqa narsa emassizlar-ku!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uning mast ekanini bildilar va orqalariga, ortga tisarilib chiqdilar, biz ham u zot bilan birga chiqdik.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) айтади: Менинг Бадр куни ўлжадан тегишли улушимдан бўлган кекса бир туям бор эди, Расулуллоҳ ﷺ менга ўша куни хумусдан ҳам яна бир кекса туя берган эдилар. Мен Расулуллоҳ ﷺ қизлари Фотима билан бирга турмуш қурмоқчи бўлганимда, Бану Қайнуқодан бўлган заргар бир киши билан, у мен билан бирга йўлга чиқиб, изхир ўти олиб келишимиз ҳақида келишдим — мен уни заргарларга сотиб, тўйимнинг зиёфатида шунинг билан ёрдам олмоқчи эдим. Мен икки туям учун эгарлар, халталар ва арқонлардан асбоб-анжом йиғиб турганимда — икки туям ансорлардан бўлган бир кишининг ҳужраси ёнида чўктирилган эди — йиғган нарсамни йиғиб бўлиб келсам, икки туямнинг ўркачлари кесилган, биқинлари ёрилган ва жигарларидан олинган экан. Мен у манзарани кўрганимда кўзларимга (ёшим тўкилишидан) эрк бера олмадим. Мен: «Буни ким қилди?» дедим. Улар: «Буни Ҳамза ибн Абдулмутталиб қилди, у шу уйда ансорлардан бўлган бир гуруҳ ичувчилар орасида. Бир қўшиқчи каниз унга ва шерикларига қўшиқ айтиб, қўшиғида: ‹Эй Ҳамза, семиз кекса туяларга (қараб тур)!› деганида, у қиличга сапчиб, уларнинг ўркачларини кесди, биқинларини ёрди ва жигарларидан олди», дейишди. Али деди: Мен йўлга чиқиб, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кирдим, у зотнинг ёнларида Зайд ибн Ҳориса бор эди. Расулуллоҳ ﷺ мен дуч келган нарсани (юзимдан) билдилар ва: «Сенга нима бўлди?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бугунгидек (ҳолатни) ҳеч кўрмагандим. Ҳамза икки туямга тажовуз қилиб, ўркачларини кесиб, биқинларини ёрибди, мана у бир уйда ичувчилар билан бирга», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ридоларини сўраб, уни ёпиндилар, сўнг юриб жўнадилар, мен ва Зайд ибн Ҳориса у зотга эргашдик, токи у зот Ҳамза бўлган уйга келдилар ва (киришга) изн сўрадилар, изн берилди. Қарасалар, улар ичувчилар экан. Расулуллоҳ ﷺ Ҳамзани қилган иши учун маломат қила бошладилар. Ҳамза эса маст, кўзлари қизарган эди. Ҳамза Расулуллоҳ ﷺга қаради, сўнг нигоҳини кўтариб тиззаларига қаради, сўнг яна нигоҳини кўтариб киндигига қаради, сўнг яна нигоҳини кўтариб у зотнинг юзларига қаради-да: «Сизлар отамнинг қулларидан бошқа нарса эмассизлар-ку!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг маст эканини билдилар ва орқаларига, ортга тисарилиб чиқдилар, биз ҳам у зот билан бирга чиқдик.