حَدَّثَنَا مُصَرِّفُ بْنُ عَمْرٍو الْيَامِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، - يَعْنِي ابْنَ بُكَيْرٍ - حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ صَالَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهْلَ نَجْرَانَ عَلَى أَلْفَىْ حُلَّةٍ النِّصْفُ فِي صَفَرٍ وَالْبَقِيَّةُ فِي رَجَبٍ يُؤَدُّونَهَا إِلَى الْمُسْلِمِينَ وَعَارِيَةِ ثَلاَثِينَ دِرْعًا وَثَلاَثِينَ فَرَسًا وَثَلاَثِينَ بَعِيرًا وَثَلاَثِينَ مِنْ كُلِّ صِنْفٍ مِنْ أَصْنَافِ السِّلاَحِ يَغْزُونَ بِهَا وَالْمُسْلِمُونَ ضَامِنُونَ لَهَا حَتَّى يَرُدُّوهَا عَلَيْهِمْ إِنْ كَانَ بِالْيَمَنِ كَيْدٌ أَوْ غَدْرَةٌ عَلَى أَنْ لاَ تُهْدَمَ لَهُمْ بَيْعَةٌ وَلاَ يُخْرَجُ لَهُمْ قَسٌّ وَلاَ يُفْتَنُوا عَنْ دِينِهِمْ مَا لَمْ يُحْدِثُوا حَدَثًا أَوْ يَأْكُلُوا الرِّبَا . قَالَ إِسْمَاعِيلُ فَقَدْ أَكَلُوا الرِّبَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِذَا نَقَضُوا بَعْضَ مَا اشْتَرَطَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ أَحْدَثُوا .
Musarrif ibn Amr al-Yomiy bizga hadis aytdi, Yunus — yaʼni ibn Bukayr — bizga hadis aytdi, Asbot ibn Nasr al-Hamdoniy bizga hadis aytdi, u Ismoil ibn Abdurahmon al-Qurashiydan, u Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qiladi. U dedi: Rasululloh ﷺ Najron ahli bilan ikki ming sarpoy (kiyimlik) ustiga sulh tuzdilar — yarmi Safar oyida, qolgani Rajab oyida — ularni musulmonlarga toʻpshirar edilar. Yana oʻttizta sovut, oʻttizta ot, oʻttizta tuya va jangda ishlatiladigan har turdagi qurol-yarogʻdan oʻttiztadan vaqtincha (omonatga) berishlari sharti bilan, ular bilan jang qilinadigan boʻlsa. Musulmonlar Yamanda biror makr yoki xiyonat boʻlsa, ularga qaytarib bergunlaricha bularga kafil boʻladilar. Yana ularning ibodatxonasi buzilmasligi, qissislari (ruhoniylari) chiqarib yuborilmasligi va biror yangilik chiqarmaganlari yoxud riboxoʻrlik qilmaganlaricha dinlarida fitnaga uchratilmasligi sharti bilan (sulh tuzildi). Ismoil dedi: Ular ribo yedilar. Abu Dovud dedi: Ular oʻzlariga shart qilingan narsalarning baʼzisini buzsalar, demak yangilik chiqargan boʻladilar.Мусарриф ибн Амр ал-Ёмий бизга ҳадис айтди, Юнус — яъни ибн Букайр — бизга ҳадис айтди, Асбот ибн Наср ал-Ҳамдоний бизга ҳадис айтди, у Исмоил ибн Абдураҳмон ал-Қурашийдан, у Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилади. У деди: Расулуллоҳ ﷺ Нажрон аҳли билан икки минг сарпой (кийимлик) устига сулҳ туздилар — ярми Сафар ойида, қолгани Ражаб ойида — уларни мусулмонларга тўпширар эдилар. Яна ўттизта совут, ўттизта от, ўттизта туя ва жангда ишлатиладиган ҳар турдаги қурол-яроғдан ўттизтадан вақтинча (омонатга) беришлари шарти билан, улар билан жанг қилинадиган бўлса. Мусулмонлар Яманда бирор макр ёки хиёнат бўлса, уларга қайтариб бергунларича буларга кафил бўладилар. Яна уларнинг ибодатхонаси бузилмаслиги, қиссислари (руҳонийлари) чиқариб юборилмаслиги ва бирор янгилик чиқармаганлари ёхуд рибохўрлик қилмаганларича динларида фитнага учратилмаслиги шарти билан (сулҳ тузилди). Исмоил деди: Улар рибо едилар. Абу Довуд деди: Улар ўзларига шарт қилинган нарсаларнинг баъзисини бузсалар, демак янгилик чиқарган бўладилар.