حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ خَارِجَةَ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ - قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَعَلَّمْتُ لَهُ كِتَابَ يَهُودَ وَقَالَ " إِنِّي وَاللَّهِ مَا آمَنُ يَهُودَ عَلَى كِتَابِي " . فَتَعَلَّمْتُهُ فَلَمْ يَمُرَّ بِي إِلاَّ نِصْفُ شَهْرٍ حَتَّى حَذَقْتُهُ فَكُنْتُ أَكْتُبُ لَهُ إِذَا كَتَبَ وَأَقْرَأُ لَهُ إِذَا كُتِبَ إِلَيْهِ .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ menga buyurdilar, shunda men ular uchun yahudiylarning yozuvini oʻrgandim. U zot: «Alloh nomi bilan qasamki, men yahudiylarni xatim borasida (oʻzlari yozib berishlariga) ishonmayman», dedilar. Bas, men uni oʻrgandim, oradan yarim oydan koʻp oʻtmay uni puxta egalladim. Soʻng u zot (kimgadir) yozsalar, men ular uchun yozar edim, ularga (biror narsa) yozilsa, men ular uchun oʻqib berar edim.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ менга буюрдилар, шунда мен улар учун яҳудийларнинг ёзувини ўргандим. У зот: «Аллоҳ номи билан қасамки, мен яҳудийларни хатим борасида (ўзлари ёзиб беришларига) ишонмайман», дедилар. Бас, мен уни ўргандим, орадан ярим ойдан кўп ўтмай уни пухта эгалладим. Сўнг у зот (кимгадир) ёзсалар, мен улар учун ёзар эдим, уларга (бирор нарса) ёзилса, мен улар учун ўқиб берар эдим.