حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُغِيثٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ كُنْتُ أَكْتُبُ كُلَّ شَىْءٍ أَسْمَعُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرِيدُ حِفْظَهُ فَنَهَتْنِي قُرَيْشٌ وَقَالُوا أَتَكْتُبُ كُلَّ شَىْءٍ تَسْمَعُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَشَرٌ يَتَكَلَّمُ فِي الْغَضَبِ وَالرِّضَا فَأَمْسَكْتُ عَنِ الْكِتَابِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَوْمَأَ بِأُصْبُعِهِ إِلَى فِيهِ فَقَالَ " اكْتُبْ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا يَخْرُجُ مِنْهُ إِلاَّ حَقٌّ " .
Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo) aytadi: Men Rasululloh ﷺdan eshitgan har bir narsamni yodlab olishni istab yozib borar edim. Shunda Quraysh meni qaytarib: «Sen eshitgan har bir narsangni yozyapsanmi? Holbuki, Rasululloh ﷺ inson — gʻazab holatida ham, rozilik holatida ham gapiradilar-ku!» deyishdi. Bas, men yozishdan toʻxtadim va buni Rasululloh ﷺga aytdim. Shunda u zot barmoqlari bilan ogʻizlariga ishora qilib: «Yozaver! Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, undan haqdan boshqasi chiqmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитган ҳар бир нарсамни ёдлаб олишни истаб ёзиб борар эдим. Шунда Қурайш мени қайтариб: «Сен эшитган ҳар бир нарсангни ёзяпсанми? Ҳолбуки, Расулуллоҳ ﷺ инсон — ғазаб ҳолатида ҳам, розилик ҳолатида ҳам гапирадилар-ку!» дейишди. Бас, мен ёзишдан тўхтадим ва буни Расулуллоҳ ﷺга айтдим. Шунда у зот бармоқлари билан оғизларига ишора қилиб: «Ёзавер! Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ундан ҳақдан бошқаси чиқмайди», дедилар.