حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُخْبِرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَيَّتُنَا مَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُنَّ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ " . فَنَزَلَتْ { لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي } إِلَى { إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ } لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ رضى الله عنهما { وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا } لِقَوْلِهِ " بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً " .
Nabiy ﷺning rafiqalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u shunday xabar berdi: «Nabiy ﷺ Zaynab binti Jahsh huzurida turar va uning oldida asal ichar edilar. Shunda men va Hafsa: ‹Qaysimizning oldimizga Nabiy ﷺ kirsalar, u: ʼSizdan magʻofir (yomon hidli yelim) hidi kelyaptiʼ, desin›, deb maslahatlashib qoʻydik. Soʻng u zot ulardan birining oldiga kirdilar, u esa unga shuni aytdi. Shunda u zot: «Yoʻq, men Zaynab binti Jahsh huzurida asal ichdim va boshqa uni qaytarmayman», dedilar.» Soʻng {Allloh senga halol qilgan narsani nima uchun harom qilasan} — toki {Agar ikkovingiz Allohga tavba qilsangiz} — degan oyat Oisha bilan Hafsa (roziyallohu anhumo) haqida nozil boʻldi. {Nabiy oʻz rafiqalaridan biriga bir sirni aytgan edi} degani esa u zotning: «Yoʻq, men asal ichdim» degan soʻzlariga (ishoradir). (Tahrim surasi 1-3)Набий ﷺнинг рафиқалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у шундай хабар берди: «Набий ﷺ Зайнаб бинти Жаҳш ҳузурида турар ва унинг олдида асал ичар эдилар. Шунда мен ва Ҳафса: ‹Қайсимизнинг олдимизга Набий ﷺ кирсалар, у: ъСиздан мағофир (ёмон ҳидли елим) ҳиди келяптиъ, десин›, деб маслаҳатлашиб қўйдик. Сўнг у зот улардан бирининг олдига кирдилар, у эса унга шуни айтди. Шунда у зот: «Йўқ, мен Зайнаб бинти Жаҳш ҳузурида асал ичдим ва бошқа уни қайтармайман», дедилар.» Сўнг {Алллоҳ сенга ҳалол қилган нарсани нима учун ҳаром қиласан} — токи {Агар икковингиз Аллоҳга тавба қилсангиз} — деган оят Оиша билан Ҳафса (розияллоҳу анҳумо) ҳақида нозил бўлди. {Набий ўз рафиқаларидан бирига бир сирни айтган эди} дегани эса у зотнинг: «Йўқ, мен асал ичдим» деган сўзларига (ишорадир). (Таҳрим сураси 1-3)