حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، وَمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَوْنِ بْنِ قَتَادَةَ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَتَى عَلَى بَيْتٍ فَإِذَا قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَسَأَلَ الْمَاءَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ " دِبَاغُهَا طُهُورُهَا " .
Salama ibn al-Muhabbaq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Tabuk gʻazoti chogʻida bir uyga keldilar va u yerda osigʻliq turgan meshni koʻrib, suv soʼradilar. Ular: «Yo Rasululloh, axir u oʻlimtik-ku», dedilar. Shunda u zot ﷺ: «Uning oshlanishi — uning poklanishidir», dedilar.Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Табук ғазоти чоғида бир уйга келдилар ва у ерда осиғлиқ турган мешни кўриб, сув сўрадилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, ахир у ўлимтик-ку», дедилар. Шунда у зот ﷺ: «Унинг ошланиши — унинг покланишидир», дедилар.