حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي كَرِيمَةُ بِنْتُ هَمَّامٍ، أَنَّ امْرَأَةً، أَتَتْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَسَأَلَتْهَا عَنْ خِضَابِ الْحِنَّاءِ فَقَالَتْ لاَ بَأْسَ بِهِ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ كَانَ حَبِيبِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَكْرَهُ رِيحَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ تَعْنِي خِضَابَ شَعْرِ الرَّأْسِ .
Karima binti Hammomdan rivoyat qilinishicha, bir ayol Oisha (roziyallohu anho)ning oldiga kelib, undan xina bilan boʻyash haqida soʻradi. Shunda u: «Unda zarar yoʻq, lekin men uni yoqtirmayman. Habibim Rasululloh ﷺ uning hidini yoqtirmas edilar», dedi. Abu Dovud aytadi: U bosh sochini boʻyashni koʻzda tutyapti.Карима бинти Ҳаммомдан ривоят қилинишича, бир аёл Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг олдига келиб, ундан хина билан бўяш ҳақида сўради. Шунда у: «Унда зарар йўқ, лекин мен уни ёқтирмайман. Ҳабибим Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳидини ёқтирмас эдилар», деди. Абу Довуд айтади: У бош сочини бўяшни кўзда тутяпти.