Honiʼ ibn Yazid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U oʻz qavmi bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga elchi boʻlib kelganida, ular uni Abul-Hakam kunyasi bilan chaqirayotganlarini eshitdilar. Shunda Rasululloh ﷺ uni chaqirib: «Albatta, Alloh — Hakamdir (hukm qiluvchidir) va hukm ham Unga xosdir. Sen nega Abul-Hakam deb kunya olgansan?» dedilar. U: «Qavmim biror narsada ixtilof qilsalar, oldimga kelishadi, men ular orasida hukm chiqaraman, ikkala tomon ham rozi boʻladi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Bu naqadar yaxshi (ish)! Senda qanday farzandlar bor?» dedilar. U: «Shurayh, Muslim va Abdulloh», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Ularning eng kattasi qaysisi?» dedilar. Men: «Shurayh», dedim. (U zot): «Unday boʻlsa, sen Abu Shurayhsan», dedilar. Abu Dovud aytadi: Bu Shurayh — zanjirni sindirgan kishidir va u Tustarga kirganlardandir. Abu Dovud aytadi: Menga yetishicha, Shurayh Tustar darvozasini sindirgan, chunki u (yer ostidagi) lahimdan kirgan edi.Ҳониъ ибн Язид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ўз қавми билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига элчи бўлиб келганида, улар уни Абул-Ҳакам куняси билан чақираётганларини эшитдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни чақириб: «Албатта, Аллоҳ — Ҳакамдир (ҳукм қилувчидир) ва ҳукм ҳам Унга хосдир. Сен нега Абул-Ҳакам деб куня олгансан?» дедилар. У: «Қавмим бирор нарсада ихтилоф қилсалар, олдимга келишади, мен улар орасида ҳукм чиқараман, иккала томон ҳам рози бўлади», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу нақадар яхши (иш)! Сенда қандай фарзандлар бор?» дедилар. У: «Шурайҳ, Муслим ва Абдуллоҳ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Уларнинг энг каттаси қайсиси?» дедилар. Мен: «Шурайҳ», дедим. (У зот): «Ундай бўлса, сен Абу Шурайҳсан», дедилар. Абу Довуд айтади: Бу Шурайҳ — занжирни синдирган кишидир ва у Тустарга кирганлардандир. Абу Довуд айтади: Менга етишича, Шурайҳ Тустар дарвозасини синдирган, чунки у (ер остидаги) лаҳимдан кирган эди.