حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي أَبَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ رَابِّهِ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ كَانَ خَلَفَ عَلَى أُمِّهِ بَعْدَ أَبِيهِ كَانَ شَهِدَ طَاعُونَ عَمَوَاسَ قَالَلَمَّا اشْتَعَلَ الْوَجَعُ قَامَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ رَحْمَةُ رَبِّكُمْ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ وَمَوْتُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَإِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ يَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَقْسِمَ لَهُ مِنْهُ حَظَّهُ قَالَ فَطُعِنَ فَمَاتَ رَحِمَهُ اللَّهُوَاسْتُخْلِفَ عَلَى النَّاسِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَقَامَ خَطِيبًا بَعْدَهُ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ رَحْمَةُ رَبِّكُمْ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ وَمَوْتُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَإِنَّ مُعَاذًا يَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَقْسِمَ لِآلِ مُعَاذٍ مِنْهُ حَظَّهُ قَالَ فَطُعِنَ ابْنُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُعَاذٍ فَمَاتَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا رَبَّهُ لِنَفْسِهِ فَطُعِنَ فِي رَاحَتِهِ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ يُقَبِّلُ ظَهْرَ كَفِّهِ ثُمَّ يَقُولُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِمَا فِيكِ شَيْئًا مِنْ الدُّنْيَا فَلَمَّا مَاتَ اسْتُخْلِفَ عَلَى النَّاسِ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَقَامَ فِينَا خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ إِذَا وَقَعَ فَإِنَّمَا يَشْتَعِلُ اشْتِعَالَ النَّارِ فَتَجَبَّلُوا مِنْهُ فِي الْجِبَالِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبُو وَاثِلَةَ الْهُذَلِيُّ كَذَبْتَ وَاللَّهِ لَقَدْ صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ شَرٌّ مِنْ حِمَارِي هَذَا قَالَ وَاللَّهِ مَا أَرُدُّ عَلَيْكَ مَا تَقُولُ وَايْمُ اللَّهِ لَا
Amvos vabosida hozir boʻlgan kishi aytdi: Kasallik avjiga chiqqanida, Abu Ubayda ibn al-Jarroh odamlar orasida xutba qilib turdi va dedi: «Ey odamlar, bu kasallik — Rabbingizning rahmati, Nabiyingizning duosi va sizlardan oldingi solihlarning oʻlimidir. Abu Ubayda esa Allohdan undan oʻz nasibasini ato etishini soʻraydi». Shunda u (vaboga) chalinib vafot etdi, Alloh unga rahm qilsin. Odamlarga Muoz ibn Jabal xalifa boʻldi va undan keyin xutbaga turib dedi: «Ey odamlar, bu kasallik — Rabbingizning rahmati, Nabiyingizning duosi va sizlardan oldingi solihlarning oʻlimidir. Muoz esa Allohdan Muoz oilasiga undan oʻz nasibasini ato etishini soʻraydi». Shunda uning oʻgʻli Abdurrahmon ibn Muoz (vaboga) chalinib vafot etdi. Soʻng u turib, oʻzi uchun Rabbiga duo qildi va kaftiga (vabo) chiqdi. Men uni koʻrdim: u unga qarar, soʻng kaftining orqasini oʻpar va: «Ichingdagi (nasiba) evaziga menga dunyoning biror narsasi berilishini istamayman», der edi. U vafot etganida, odamlarga Amr ibn al-Os xalifa boʻldi va oramizda xutbaga turib dedi: «Ey odamlar, bu kasallik tushganida, u xuddi olov kabi alangalanadi; bas, undan togʻlarga chiqib qutuling». Shunda unga Abu Vosila al-Huzaliy: «Yolgʻon aytding! Allohga qasamki, men Rasululloh ﷺga hamroh boʻlganman, sen esa mana bu eshagimdan ham yomonroqsan», dedi. U: «Allohga qasamki, men sening aytganingga javob qaytarmayman», dedi.Амвос вабосида ҳозир бўлган киши айтди: Касаллик авжига чиққанида, Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ одамлар орасида хутба қилиб турди ва деди: «Эй одамлар, бу касаллик — Раббингизнинг раҳмати, Набийингизнинг дуоси ва сизлардан олдинги солиҳларнинг ўлимидир. Абу Убайда эса Аллоҳдан ундан ўз насибасини ато этишини сўрайди». Шунда у (вабога) чалиниб вафот этди, Аллоҳ унга раҳм қилсин. Одамларга Муоз ибн Жабал халифа бўлди ва ундан кейин хутбага туриб деди: «Эй одамлар, бу касаллик — Раббингизнинг раҳмати, Набийингизнинг дуоси ва сизлардан олдинги солиҳларнинг ўлимидир. Муоз эса Аллоҳдан Муоз оиласига ундан ўз насибасини ато этишини сўрайди». Шунда унинг ўғли Абдурраҳмон ибн Муоз (вабога) чалиниб вафот этди. Сўнг у туриб, ўзи учун Раббига дуо қилди ва кафтига (вабо) чиқди. Мен уни кўрдим: у унга қарар, сўнг кафтининг орқасини ўпар ва: «Ичингдаги (насиба) эвазига менга дунёнинг бирор нарсаси берилишини истамайман», дер эди. У вафот этганида, одамларга Амр ибн ал-Ос халифа бўлди ва орамизда хутбага туриб деди: «Эй одамлар, бу касаллик тушганида, у худди олов каби алангаланади; бас, ундан тоғларга чиқиб қутулинг». Шунда унга Абу Восила ал-Ҳузалий: «Ёлғон айтдинг! Аллоҳга қасамки, мен Расулуллоҳ ﷺга ҳамроҳ бўлганман, сен эса мана бу эшагимдан ҳам ёмонроқсан», деди. У: «Аллоҳга қасамки, мен сенинг айтганингга жавоб қайтармайман», деди.