حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ قَالَ ثَنَا شَهْرٌ قَالَ حَدَّثَتْنِي أَسْمَاءُ بِنْتُ يَزِيدَأَنَّ أَبَا ذَرٍّ الْغِفَارِيَّ كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فَرَغَ مِنْ خِدْمَتِهِ آوَى إِلَى الْمَسْجِدِ فَكَانَ هُوَ بَيْتُهُ يَضْطَجِعُ فِيهِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ لَيْلَةً فَوَجَدَ أَبَا ذَرٍّ نَائِمًا مُنْجَدِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَنَكَتَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرِجْلِهِ حَتَّى اسْتَوَى جَالِسًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أَرَاكَ نَائِمًا قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ أَنَامُ هَلْ لِي مِنْ بَيْتٍ غَيْرُهُ فَجَلَسَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْهُ قَالَ إِذَنْ أَلْحَقَ بِالشَّامِ فَإِنَّ الشَّامَ أَرْضُ الْهِجْرَةِ وَأَرْضُ الْمَحْشَرِ وَأَرْضُ الْأَنْبِيَاءِ فَأَكُونُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِهَا قَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْ الشَّامِ قَالَ إِذَنْ أَرْجِعَ إِلَيْهِ فَيَكُونَ هُوَ بَيْتِي وَمَنْزِلِي قَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْهُ الثَّانِيَةَ قَالَ إِذَنْ آخُذَ سَيْفِي فَأُقَاتِلَ عَنِّي حَتَّى أَمُوتَ قَالَ فَكَشَّرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَثْبَتَهُ بِيَدِهِ قَالَ أَدُلُّكَ عَلَى خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ قَالَ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنْقَادُ لَهُمْ حَيْثُ قَادُوكَ وَتَنْسَاقُ لَهُمْ حَيْثُ سَاقُوكَ حَتَّى تَلْقَانِي وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ
Asmo bint Yazid (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Zarr al-Gʻiforiy Nabiy ﷺga xizmat qilar, xizmatidan boʻshagach masjidga borar edi; masjid uning uyi boʻlib, oʻsha yerda yotardi. Bir kecha Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar va Abu Zarrning masjidda choʻzilib uxlab yotganini koʻrdilar. Rasululloh ﷺ uni oyoqlari bilan turtdilar, u oʻtirib oldi. Rasululloh ﷺ unga: «Seni uxlab yotgan holda koʻryapman-ku?» dedilar. Abu Zarr: «Ey Allohning Rasuli, qayerda uxlayin? Menda bundan boshqa uy bormi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ uning yoniga oʻtirdilar va: «Seni bu yerdan chiqarib yuborsalar, holing qanday boʻladi?» dedilar. U: «U holda Shomga borardim, chunki Shom — hijrat yeri, mahshar yeri va paygʻambarlar yeridir. Men uning ahlidan bir kishi boʻlardim», dedi. U zot unga: «Seni Shomdan ham chiqarib yuborsalar, holing qanday boʻladi?» dedilar. U: «U holda bu yerga qaytardim, bu yer mening uyim va manzilim boʻlardi», dedi. U zot unga: «Seni bu yerdan ikkinchi marta chiqarib yuborsalar-chi?» dedilar. U: «U holda qilichimni olib, oʻlgunimcha oʻzim uchun jang qilardim», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ unga tabassum qildilar va qoʻllari bilan uni tinchlantirib: «Men senga bundan yaxshiroq narsani koʻrsataymi?» dedilar. U: «Albatta, ota-onam sizga fido boʻlsin, ey Allohning Nabiysi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ular seni qayoqqa yetaklasalar, ergashaverasan, qayoqqa haydasalar, boraverasan — toki shu holingda menga yoʻliqquningcha», dedilar.Асмо бинт Язид (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Зарр ал-Ғифорий Набий ﷺга хизмат қилар, хизматидан бўшагач масжидга борар эди; масжид унинг уйи бўлиб, ўша ерда ётарди. Бир кеча Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар ва Абу Заррнинг масжидда чўзилиб ухлаб ётганини кўрдилар. Расулуллоҳ ﷺ уни оёқлари билан туртдилар, у ўтириб олди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сени ухлаб ётган ҳолда кўряпман-ку?» дедилар. Абу Зарр: «Эй Аллоҳнинг Расули, қаерда ухлайин? Менда бундан бошқа уй борми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг ёнига ўтирдилар ва: «Сени бу ердан чиқариб юборсалар, ҳолинг қандай бўлади?» дедилар. У: «У ҳолда Шомга борардим, чунки Шом — ҳижрат ери, маҳшар ери ва пайғамбарлар еридир. Мен унинг аҳлидан бир киши бўлардим», деди. У зот унга: «Сени Шомдан ҳам чиқариб юборсалар, ҳолинг қандай бўлади?» дедилар. У: «У ҳолда бу ерга қайтардим, бу ер менинг уйим ва манзилим бўларди», деди. У зот унга: «Сени бу ердан иккинчи марта чиқариб юборсалар-чи?» дедилар. У: «У ҳолда қиличимни олиб, ўлгунимча ўзим учун жанг қилардим», деди. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга табассум қилдилар ва қўллари билан уни тинчлантириб: «Мен сенга бундан яхшироқ нарсани кўрсатайми?» дедилар. У: «Албатта, ота-онам сизга фидо бўлсин, эй Аллоҳнинг Набийси», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Улар сени қаёққа етакласалар, эргашаверасан, қаёққа ҳайдасалар, бораверасан — токи шу ҳолингда менга йўлиққунингча», дедилар.