Amr ibn Xorija al-Xushaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ularga ulovlari ustida turgan holda xutba qildilar. Ulovlari kavshini qaytarar, uning soʻlagi mening ikki yelkam orasiga oqib tushar edi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla har bir insonga merosdan oʻz ulushini taqsimlab qoʻygan; bas, vorisga vasiyat qilish joiz emas. Bola toʻshak (nikoh) egasiniki, zinokorga esa tosh (mahrumlik) bordir. Ogoh boʻlinglar! Kim otasidan boshqasiga (nasab) daʼvo qilsa yoki oʻz xojalaridan boshqasini xoja tutsa, Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati unga boʻlgay; Alloh undan na farz va na nafl (ibodat)ni qabul qilmaydi», dedilar.Амр ибн Хорижа ал-Хушаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уларга уловлари устида турган ҳолда хутба қилдилар. Уловлари кавшини қайтарар, унинг сўлаги менинг икки елкам орасига оқиб тушар эди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир инсонга меросдан ўз улушини тақсимлаб қўйган; бас, ворисга васият қилиш жоиз эмас. Бола тўшак (никоҳ) эгасиники, зинокорга эса тош (маҳрумлик) бордир. Огоҳ бўлинглар! Ким отасидан бошқасига (насаб) даъво қилса ёки ўз хожаларидан бошқасини хожа тутса, Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати унга бўлгай; Аллоҳ ундан на фарз ва на нафл (ибодат)ни қабул қилмайди», дедилар.