حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِمِنًى عَلَى رَاحِلَتِهِ وَإِنِّي لَتَحْتَ جِرَانِ نَاقَتِهِ وَهِيَ تَقْصَعُ بِجِرَّتِهَا وَلُعَابُهَا يَسِيلُ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَسَمَ لِكُلِّ إِنْسَانٍ نَصِيبَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ وَلَا يَجُوزُ لِوَارِثٍ وَصِيَّةٌ أَلَا وَإِنَّ الْوَلَدَ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ أَلَا وَمَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ رَغْبَةً عَنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَقَالَ سَعِيدٌ وحَدَّثَنَا مَطَرٌ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَزَادَ مَطَرٌ فِي الْحَدِيثِ وَلَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ قَالَ مَطَرٌ وَلَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ أَوْ عَدْلٌ وَلَا صَرْفٌ هَذَا آخِرُ مُسْنَدِ الشَّامِيِّينَ
Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Minoda, ulovlari ustida turgan holda bizga xutba qildilar, men esa tuyalarining boʻyni ostida edim; u kavshini qaytarar, soʻlagi ikki yelkam orasiga oqib tushar edi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla har bir insonga merosdan oʻz ulushini taqsimlab qoʻygan; bas, vorisga vasiyat joiz emas. Ogoh boʻlinglar! Albatta, bola toʻshak egasiniki, zinokorga esa tosh bordir. Ogoh boʻlinglar! Kim otasidan boshqasiga daʼvo qilsa yoki oʻz xojalaridan yuz oʻgirib, boshqasini xoja tutsa, Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati unga boʻlgay», dedilar. Said aytdi: Bizga Matar ham Shahr ibn Havshabdan, u Abdurrahmon ibn Gʻanmdan, u Amr ibn Xorijadan, u Nabiy ﷺdan shuning mislini rivoyat qildi va Matar hadisga: «Undan na farz, na nafl qabul qilinmaydi», deb ziyoda qildi. Bizga Muhammad ibn Jaʼfar, unga Said soʻzlab, hadisni zikr qildi va: Matar: «Undan na farz, na nafl — yoxud: na nafl, na farz qabul qilinmaydi», dedi, dedi. Bu — shomliklar musnadining oxiridir.Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Минода, уловлари устида турган ҳолда бизга хутба қилдилар, мен эса туяларининг бўйни остида эдим; у кавшини қайтарар, сўлаги икки елкам орасига оқиб тушар эди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир инсонга меросдан ўз улушини тақсимлаб қўйган; бас, ворисга васият жоиз эмас. Огоҳ бўлинглар! Албатта, бола тўшак эгасиники, зинокорга эса тош бордир. Огоҳ бўлинглар! Ким отасидан бошқасига даъво қилса ёки ўз хожаларидан юз ўгириб, бошқасини хожа тутса, Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати унга бўлгай», дедилар. Саид айтди: Бизга Матар ҳам Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абдурраҳмон ибн Ғанмдан, у Амр ибн Хорижадан, у Набий ﷺдан шунинг мислини ривоят қилди ва Матар ҳадисга: «Ундан на фарз, на нафл қабул қилинмайди», деб зиёда қилди. Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар, унга Саид сўзлаб, ҳадисни зикр қилди ва: Матар: «Ундан на фарз, на нафл — ёхуд: на нафл, на фарз қабул қилинмайди», деди, деди. Бу — шомликлар муснадининг охиридир.