حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ قَالَ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِمِنًى عَلَى رَاحِلَتِهِ وَإِنِّي لَتَحْتَ جِرَانِ نَاقَتِهِ وَهِيَ تَقْصَعُ بِجِرَّتِهَا وَلُعَابُهَا يَسِيلُ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ قَسَمَ لِكُلِّ إِنْسَانٍ نَصِيبَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ وَلَا تَجُوزُ لِوَارِثٍ وَصِيَّةٌ أَلَا وَإِنَّ الْوَلَدَ لِلْفِرَاشِ وَلِلْعَاهِرِ الْحَجَرُ أَلَا وَمَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ رَغْبَةً عَنْهُمْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَقَالَ سَعِيدٌ وَحَدَّثَنَا مَطَرٌ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ وَزَادَ مَطَرٌ فِي الْحَدِيثِ وَلَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ قَالَ مَطَرٌ وَلَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ
Amr ibn Xorija (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Minoda ulovlari ustida turgan holda bizga xutba qildilar, men esa tuyalarining boʻyni tagida edim; tuya kavshini qaytarar, soʻlagi mening ikki yelkam orasiga oqib tushar edi. U zot: «Albatta, Alloh azza va jalla har bir insonga merosdan oʻz ulushini taqsimlab qoʻygan; bas, vorisga vasiyat joiz emas. Ogoh boʻlinglar! Albatta bola toʻshak (nikoh) egasiniki, zinokorga esa toshdir. Ogoh boʻlinglar! Kim otasidan boshqasiga (nasab) daʼvo qilsa yoki oʻz xojalaridan yuz oʻgirib boshqasini xoja tutsa, Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati unga boʻlgay», dedilar. Matar (rivoyatida): «Undan na farz, na nafl (ibodat) qabul qilinmaydi», deb ziyoda qildi.Амр ибн Хорижа (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Минода уловлари устида турган ҳолда бизга хутба қилдилар, мен эса туяларининг бўйни тагида эдим; туя кавшини қайтарар, сўлаги менинг икки елкам орасига оқиб тушар эди. У зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир инсонга меросдан ўз улушини тақсимлаб қўйган; бас, ворисга васият жоиз эмас. Огоҳ бўлинглар! Албатта бола тўшак (никоҳ) эгасиники, зинокорга эса тошдир. Огоҳ бўлинглар! Ким отасидан бошқасига (насаб) даъво қилса ёки ўз хожаларидан юз ўгириб бошқасини хожа тутса, Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати унга бўлгай», дедилар. Матар (ривоятида): «Ундан на фарз, на нафл (ибодат) қабул қилинмайди», деб зиёда қилди.