حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ عَنْ زَبَّانَ عَنْ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ امْرَأَةً أَتَتْهُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ انْطَلَقَ زَوْجِي غَازِيًا وَكُنْتُ أَقْتَدِي بِصَلَاتِهِ إِذَا صَلَّى وَبِفِعْلِهِ كُلِّهِ فَأَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ يُبْلِغُنِي عَمَلَهُ حَتَّى يَرْجِعَ فَقَالَ لَهَا أَتَسْتَطِيعِينَ أَنْ تَقُومِي وَلَا تَقْعُدِي وَتَصُومِي وَلَا تُفْطِرِي وَتَذْكُرِي اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَلَا تَفْتُرِي حَتَّى يَرْجِعَ قَالَتْ مَا أُطِيقُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ طُوِّقْتِيهِ مَا بَلَغْتِ الْعُشْرَ مِنْ عَمَلِهِ حَتَّى يَرْجِعَ
Muoz ibn Anas al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: Bir ayol u zotning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, erim gʻazotga ketdi. Men u namoz oʻqiganda namoziga va barcha amaliga ergashar edim. Endi menga u qaytguncha uning amaliga yetkazadigan bir amalni ayting», dedi. U zot unga: «U qaytguncha tik turib, oʻtirmaslikka; roʻza tutib, iftor qilmaslikka; Alloh tabaroka va taoloni zikr qilib, susaymaslikka qodirmisan?» dedilar. Ayol: «Bunga kuchim yetmaydi, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar bunga kuching yetganda ham, u qaytguncha uning amalining oʻndan biriga ham yetolmagan boʻlarding», dedilar.Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: Бир аёл у зотнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, эрим ғазотга кетди. Мен у намоз ўқиганда намозига ва барча амалига эргашар эдим. Энди менга у қайтгунча унинг амалига етказадиган бир амални айтинг», деди. У зот унга: «У қайтгунча тик туриб, ўтирмасликка; рўза тутиб, ифтор қилмасликка; Аллоҳ табарока ва таолони зикр қилиб, сусаймасликка қодирмисан?» дедилар. Аёл: «Бунга кучим етмайди, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар бунга кучинг етганда ҳам, у қайтгунча унинг амалининг ўндан бирига ҳам етолмаган бўлардинг», дедилар.