حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحٍ قَالَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍمَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي تِلْكَ الْغَزَاةِ قَالَ لَمَّا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَتَجَهَّزُ غَدًا ثُمَّ أَلْحَقُهُ فَأَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ آخُذُ فِي جَهَازِي غَدًا وَالنَّاسُ قَرِيبٌ بَعْدُ ثُمَّ أَلْحَقُهُمْ فَأَمْسَيْتُ وَلَمْ أَفْرُغْ فَلَمَّا كَانَ الْيَوْمُ الثَّالِثُ أَخَذْتُ فِي جَهَازِي فَأَمْسَيْتُ فَلَمْ أَفْرُغْ فَقُلْتُ أَيْهَاتَ سَارَ النَّاسُ ثَلَاثًا فَأَقَمْتُ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ النَّاسُ يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُلْتُ مَا كُنْتُ فِي غَزَاةٍ أَيْسَرَ لِلظَّهْرِ وَالنَّفَقَةِ مِنِّي فِي هَذِهِ الْغَزَاةِ فَأَعْرَضَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ لَا يُكَلِّمُونَا وَأُمِرَتْ نِسَاؤُنَا أَنْ يَتَحَوَّلْنَ عَنَّا قَالَ فَتَسَوَّرْتُ حَائِطًا ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا أَنَا بِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ أَيْ جَابِرُ نَشَدْتُكَ بِاللَّهِ هَلْ عَلِمْتَنِي غَشَشْتُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَوْمًا قَطُّ قَالَ فَسَكَتَ عَنِّي فَجَعَلَ لَا يُكَلِّمُنِي قَالَ فَبَيْنَا أَنَا ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ سَمِعْتُ رَجُلًا عَلَى الثَّنِيَّةِ يَقُولُ كَعْبًا كَعْبًا حَتَّى دَنَا مِنِّي فَقَالَ بَشِّرُوا كَعْبًا
Umar ibn Kasir ibn Aflah aytdi: Kaʼb ibn Molik (roziyallohu anhu) shunday dedi: Men hech bir gʻazotda ulov va nafaqa jihatidan oʻsha gʻazotdagichalik keng imkonli boʻlmaganman. (U) aytdi: Rasululloh ﷺ chiqqanlarida men: «Ertaga jihozimni tayyorlab, soʻng u zotga yetib olaman», dedim. Jihozimga kirishdim, kech kirdi, ammo tugatolmadim. Soʻng: «Ertaga jihozimni tayyorlayman, odamlar hali yaqin, keyin ularga yetib olaman», dedim. Yana kech kirdi, tugatolmadim. Uchinchi kun boʻlganda jihozimga kirishdim, kech kirdi, yana tugatolmadim. Shunda: «Endi qayoqda! Odamlar uch kunlik yoʻl yurib ketishdi», dedim va (Madinada) qolib ketdim. Rasululloh ﷺ qaytib kelganlarida, odamlar u zotga uzr aytishga tushdi. Men ham kelib, u zotning huzurlarida turdim va: «Men hech bir gʻazotda ulov va nafaqa jihatidan shu gʻazotdagichalik keng imkonli boʻlmaganman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ mendan yuz oʻgirdilar va odamlarga biz bilan gaplashmaslikni buyurdilar; xotinlarimizga esa bizdan uzoqlashish buyurildi. (U) aytdi: Bir kuni men bir devordan oshib oʻtdim, qarasam, Jobir ibn Abdulloh turibdi. Men: «Ey Jobir, seni Alloh nomi bilan soʻrayman: sen meni biror kuni Alloh va Rasuliga xiyonat qilgan holda bilganmisan?» dedim. (U) aytdi: U mendan sukut qildi va men bilan gaplashmadi. (U) aytdi: Bir kuni men shunday turgan edim, birdan bir kishining dovon ustida turib: «Kaʼb! Kaʼb!» deyayotganini eshitdim; u menga yaqinlashib: «Kaʼbga suyunchi beringlar», dedi.Умар ибн Касир ибн Афлаҳ айтди: Каъб ибн Молик (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мен ҳеч бир ғазотда улов ва нафақа жиҳатидан ўша ғазотдагичалик кенг имконли бўлмаганман. (У) айтди: Расулуллоҳ ﷺ чиққанларида мен: «Эртага жиҳозимни тайёрлаб, сўнг у зотга етиб оламан», дедим. Жиҳозимга киришдим, кеч кирди, аммо тугатолмадим. Сўнг: «Эртага жиҳозимни тайёрлайман, одамлар ҳали яқин, кейин уларга етиб оламан», дедим. Яна кеч кирди, тугатолмадим. Учинчи кун бўлганда жиҳозимга киришдим, кеч кирди, яна тугатолмадим. Шунда: «Энди қаёқда! Одамлар уч кунлик йўл юриб кетишди», дедим ва (Мадинада) қолиб кетдим. Расулуллоҳ ﷺ қайтиб келганларида, одамлар у зотга узр айтишга тушди. Мен ҳам келиб, у зотнинг ҳузурларида турдим ва: «Мен ҳеч бир ғазотда улов ва нафақа жиҳатидан шу ғазотдагичалик кенг имконли бўлмаганман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ мендан юз ўгирдилар ва одамларга биз билан гаплашмасликни буюрдилар; хотинларимизга эса биздан узоқлашиш буюрилди. (У) айтди: Бир куни мен бир девордан ошиб ўтдим, қарасам, Жобир ибн Абдуллоҳ турибди. Мен: «Эй Жобир, сени Аллоҳ номи билан сўрайман: сен мени бирор куни Аллоҳ ва Расулига хиёнат қилган ҳолда билганмисан?» дедим. (У) айтди: У мендан сукут қилди ва мен билан гаплашмади. (У) айтди: Бир куни мен шундай турган эдим, бирдан бир кишининг довон устида туриб: «Каъб! Каъб!» деяётганини эшитдим; у менга яқинлашиб: «Каъбга суюнчи беринглар», деди.