حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ لَمَّا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ لَمْ يُنْجِنِي إِلَّا بِالصِّدْقِ وَإِنَّ مِنْ تَوْبَتِي إِلَى اللَّهِ أَنْ لَا أَكْذِبَ أَبَدًا وَإِنِّي أَنْخَلِعُ مِنْ مَالِي صَدَقَةً لِلَّهِ تَعَالَى وَرَسُولِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْسِكْ عَلَيْكَ بَعْضَ مَالِكَ فَإِنَّهُ خَيْرٌ لَكَ قَالَ فَإِنِّي أُمْسِكُ سَهْمِي مِنْ خَيْبَرَ
Abdurrahmon ibn Abdulloh ibn Kaʼb ibn Molik (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Alloh Kaʼb ibn Molikning tavbasini qabul qilganida, u Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Albatta, Alloh meni faqat rostgoʻylik bilan qutqardi. Allohga qilgan tavbamning (belgilaridan biri) — hech qachon yolgʻon gapirmasligim va molimdan butunlay ajralib, uni Alloh taolo va Uning Rasuliga sadaqa qilishimdir», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Molingning bir qismini oʻzingga olib qol, bu sen uchun yaxshiroqdir», dedilar. U: «Unda men Xaybardagi ulushimni oʻzimga olib qolaman», dedi.Абдурраҳмон ибн Абдуллоҳ ибн Каъб ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Аллоҳ Каъб ибн Моликнинг тавбасини қабул қилганида, у Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Албатта, Аллоҳ мени фақат ростгўйлик билан қутқарди. Аллоҳга қилган тавбамнинг (белгиларидан бири) — ҳеч қачон ёлғон гапирмаслигим ва молимдан бутунлай ажралиб, уни Аллоҳ таоло ва Унинг Расулига садақа қилишимдир», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Молингнинг бир қисмини ўзингга олиб қол, бу сен учун яхшироқдир», дедилар. У: «Унда мен Хайбардаги улушимни ўзимга олиб қоламан», деди.