حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبَايَةَ بْنَ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ يُحَدِّثُأَنَّ جَدَّهُ حِينَ مَاتَ تَرَكَ جَارِيَةً وَنَاضِحًا وَغُلَامًا حَجَّامًا وَأَرْضًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَارِيَةِ فَنَهَى عَنْ كَسْبِهَا قَالَ شُعْبَةُ مَخَافَةَ أَنْ تَبْغِيَ وَقَالَ مَا أَصَابَ الْحَجَّامُ فَاعْلِفْهُ النَّاضِحَ وَقَالَ فِي الْأَرْضِ ازْرَعْهَا أَوْ ذَرْهَا
Aboya ibn Rifoa ibn Rofeʼ ibn Xadijdan rivoyat qilinadi: Uning bobosi vafot etganida bir joriya, suv tashiydigan tuya, qon oluvchi (hajjom) gʻulom va bir yer qoldirgan edi. Rasululloh ﷺ joriya haqida (soʻralganda) uning kasbidan qaytardilar. Shuʼba aytdi: Uning zino qilishidan qoʻrqib. U zot: «Hajjom topgan narsani suv tashuvchi tuyaga yem qilib ber», dedilar. Yer haqida esa: «Uni ek yoki (boʻsh) qoʻy», dedilar.Абоя ибн Рифоа ибн Рофеъ ибн Хадиждан ривоят қилинади: Унинг бобоси вафот этганида бир жория, сув ташийдиган туя, қон олувчи (ҳажжом) ғулом ва бир ер қолдирган эди. Расулуллоҳ ﷺ жория ҳақида (сўралганда) унинг касбидан қайтардилар. Шуъба айтди: Унинг зино қилишидан қўрқиб. У зот: «Ҳажжом топган нарсани сув ташувчи туяга ем қилиб бер», дедилар. Ер ҳақида эса: «Уни эк ёки (бўш) қўй», дедилар.