حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَسَارُوا مَعَهُ نَحْوَ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِشِعْبِ الْخَزَّارِ مِنْ الْجُحْفَةِ اغْتَسَلَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ وَكَانَ رَجُلًا أَبْيَضَ حَسَنَ الْجِسْمِ وَالْجِلْدِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ أَخُو بَنِي عَدِيِّ بْنِ كَعْبٍ وَهُوَ يَغْتَسِلُ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ وَلَا جِلْدَ مُخَبَّأَةٍ فَلُبِطَ سَهْلٌ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي سَهْلٍ وَاللَّهِ مَا يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَمَا يُفِيقُ قَالَ هَلْ تَتَّهِمُونَ فِيهِ مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَظَرَ إِلَيْهِ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامِرًا فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ وَقَالَ عَلَامَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ هَلَّا إِذَا رَأَيْتَ مَا يُعْجِبُكَ بَرَّكْتَ ثُمَّ قَالَ لَهُ اغْتَسِلْ لَهُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَمِرْفَقَيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَأَطْرَافَ رِجْلَيْهِ وَدَاخِلَةَ إِزَارِهِ فِي قَدَحٍ ثُمَّ صُبَّ ذَلِكَ الْمَاءُ عَلَيْهِ يَصُبُّهُ رَجُلٌ عَلَى رَأْسِهِ وَظَهْرِهِ مِنْ خَلْفِهِ يُكْفِئُ الْقَدَحَ وَرَاءَهُ فَفَعَلَ بِهِ ذَلِكَ فَرَاحَ سَهْلٌ مَعَ النَّاسِ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ
Abu Umoma ibn Sahl ibn Hunayf (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, otasi unga aytib berdi: Rasululloh ﷺ (yoʻlga) chiqdilar va (odamlar) u zot bilan birga Makka tomonga yurdilar. Juhfadagi Xazzor darasiga yetganlarida, Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu) gʻusl qildi — u oq tanli, badani va terisi chiroyli kishi edi. Bani Adiy ibn Kaʼbning birodari Omir ibn Rabia (roziyallohu anhu) uning gʻusl qilayotganiga qarab: «Men bugungidek (teri) koʻrmaganman, (uydan chiqmagan) pardali qizning terisini ham», dedi. Shunda Sahl yerga quladi. Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Sahlga (bir chorangiz boʻladimi)? Allohga qasamki, u boshini koʻtara olmayapti va hushiga kelmayapti», deyildi. U zot: «Uning (bu holi) uchun birortasini gumon qilyapsizlarmi?» dedilar. Ular: «Unga Omir ibn Rabia qaradi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ Omirni chaqirib, unga gʻazablandilar va: «Nega biringiz birodarini oʻldiradi?! Sizni qiziqtirgan narsani koʻrganingda, nega baraka tilamading?!», dedilar. Soʻng unga: «Uning uchun gʻusl (suvini) olgin», dedilar. Bas, u bir idishga yuzini, ikki qoʻlini, ikki tirsagini, ikki tizzasini, oyoqlari uchini va izorining ich tomonini yuvdi, soʻng oʻsha suv uning ustidan quyildi — bir kishi uni orqasidan boshi va yelkasiga quyar, idishni ortiga toʻntarar edi. Unga shunday qilindi va Sahl odamlar bilan birga hech bir kasalligi qolmagan holda yoʻlga chiqdi.Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, отаси унга айтиб берди: Расулуллоҳ ﷺ (йўлга) чиқдилар ва (одамлар) у зот билан бирга Макка томонга юрдилар. Жуҳфадаги Хаззор дарасига етганларида, Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу) ғусл қилди — у оқ танли, бадани ва териси чиройли киши эди. Бани Адий ибн Каъбнинг биродари Омир ибн Рабиа (розияллоҳу анҳу) унинг ғусл қилаётганига қараб: «Мен бугунгидек (тери) кўрмаганман, (уйдан чиқмаган) пардали қизнинг терисини ҳам», деди. Шунда Саҳл ерга қулади. Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Саҳлга (бир чорангиз бўладими)? Аллоҳга қасамки, у бошини кўтара олмаяпти ва ҳушига келмаяпти», дейилди. У зот: «Унинг (бу ҳоли) учун бирортасини гумон қиляпсизларми?» дедилар. Улар: «Унга Омир ибн Рабиа қаради», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Омирни чақириб, унга ғазабландилар ва: «Нега бирингиз биродарини ўлдиради?! Сизни қизиқтирган нарсани кўрганингда, нега барака тиламадинг?!», дедилар. Сўнг унга: «Унинг учун ғусл (сувини) олгин», дедилар. Бас, у бир идишга юзини, икки қўлини, икки тирсагини, икки тиззасини, оёқлари учини ва изорининг ич томонини ювди, сўнг ўша сув унинг устидан қуйилди — бир киши уни орқасидан боши ва елкасига қуяр, идишни ортига тўнтарар эди. Унга шундай қилинди ва Саҳл одамлар билан бирга ҳеч бир касаллиги қолмаган ҳолда йўлга чиқди.