حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ عَلْقَمَةَ أَخُو بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ بَيْتَ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِغَدِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ قَالَ وَكَانَتْ مَيْمُونَةُ قَدْ أَوْصَتْ لَهُ بِهِ فَكَانَ إِذَا صَلَّى الْجُمُعَةَ بُسِطَ لَهُ فِيهِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِ فَجَلَسَ فِيهِ لِلنَّاسِ قَالَ فَسَأَلَهُ رَجُلٌ وَأَنَا أَسْمَعُ عَنْ الْوُضُوءِ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُ مِنْ الطَّعَامِ قَالَ فَرَفَعَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَدَهُ إِلَى عَيْنَيْهِ وَقَدْ كُفَّ بَصَرُهُ فَقَالَ بَصُرَ عَيْنَايَ هَاتَانِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ فِي بَعْضِ حُجَرِهِ ثُمَّ دَعَا بِلَالٌ إِلَى الصَّلَاةِ فَنَهَضَ خَارِجًا فَلَمَّا وَقَفَ عَلَى بَابِ الْحُجْرَةِ لَقِيَتْهُ هَدِيَّةٌ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ بَعَثَ بِهَا إِلَيْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ قَالَ فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ مَعَهُ وَوُضِعَتْ لَهُمْ فِي الْحُجْرَةِ قَالَ فَأَكَلَ وَأَكَلُوا مَعَهُ قَالَ ثُمَّ نَهَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ مَعَهُ إِلَى الصَّلَاةِ وَمَا مَسَّ وَلَا أَحَدٌ مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ مَاءً قَالَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْوَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّمَا عَقَلَ مِنْ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِرَهُ
Muhammad ibn Amr ibn Ato (rahimahulloh) aytdi: Men juma kunining ertasiga Nabiy ﷺning zavjalari Maymunaning uyida Ibn Abbosning huzuriga kirdim. (Roviy) aytdi: Maymuna uni unga vasiyat qilgan edi; u juma namozini oʻqiganida, unda uning uchun (toʻshak) toʻshalar, soʻng u unga qaytib, odamlar uchun oʻsha yerda oʻtirar edi. (Roviy) aytdi: Men eshitib turganimda, bir kishi undan taomdan — olov tekkan narsadan — tahorat qilish haqida soʻradi. (Roviy) aytdi: Shunda Ibn Abbos qoʻlini koʻzlariga koʻtardi — uning koʻzi koʻr boʻlgan edi — va: «Mana shu ikki koʻzim koʻrdi: men Rasululloh ﷺni hujralaridan birida peshin namoziga tahorat qilganlarini koʻrdim. Soʻng Bilol namozga chaqirdi, u zot tashqariga chiqish uchun turdilar. Hujra eshigiga yetganlarida, ashoblaridan biri u zotga yuborgan non va goʻshtdan (iborat) hadya u zotni qarshi oldi. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan birga boʻlganlar bilan qaytdilar va ular uchun (taom) hujrada qoʻyildi. (Roviy) aytdi: U zot yedilar, ular ham u zot bilan yedilar. (Roviy) aytdi: Soʻng Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan birga boʻlganlar bilan namozga turdilar; na u zot, na u zot bilan birga boʻlganlardan biri suvga tegmadi. (Roviy) aytdi: Soʻng u zot ularga namoz oʻqib berdilar», dedi. Ibn Abbos Rasululloh ﷺning ishidan faqat oxirgisini anglagan edi.Муҳаммад ибн Амр ибн Ато (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен жума кунининг эртасига Набий ﷺнинг завжалари Маймунанинг уйида Ибн Аббоснинг ҳузурига кирдим. (Ровий) айтди: Маймуна уни унга васият қилган эди; у жума намозини ўқиганида, унда унинг учун (тўшак) тўшалар, сўнг у унга қайтиб, одамлар учун ўша ерда ўтирар эди. (Ровий) айтди: Мен эшитиб турганимда, бир киши ундан таомдан — олов теккан нарсадан — таҳорат қилиш ҳақида сўради. (Ровий) айтди: Шунда Ибн Аббос қўлини кўзларига кўтарди — унинг кўзи кўр бўлган эди — ва: «Мана шу икки кўзим кўрди: мен Расулуллоҳ ﷺни ҳужраларидан бирида пешин намозига таҳорат қилганларини кўрдим. Сўнг Билол намозга чақирди, у зот ташқарига чиқиш учун турдилар. Ҳужра эшигига етганларида, ашобларидан бири у зотга юборган нон ва гўштдан (иборат) ҳадя у зотни қарши олди. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан бирга бўлганлар билан қайтдилар ва улар учун (таом) ҳужрада қўйилди. (Ровий) айтди: У зот едилар, улар ҳам у зот билан едилар. (Ровий) айтди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан бирга бўлганлар билан намозга турдилар; на у зот, на у зот билан бирга бўлганлардан бири сувга тегмади. (Ровий) айтди: Сўнг у зот уларга намоз ўқиб бердилар», деди. Ибн Аббос Расулуллоҳ ﷺнинг ишидан фақат охиргисини англаган эди.