حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ امْرَأَةً مُغِيبًا أَتَتْ رَجُلًا تَشْتَرِي مِنْهُ شَيْئًا فَقَالَ ادْخُلِي الدَّوْلَجَ حَتَّى أُعْطِيَكِ فَدَخَلَتْ فَقَبَّلَهَا وَغَمَزَهَا فَقَالَتْ وَيْحَكَ إِنِّي مُغِيبٌ فَتَرَكَهَا وَنَدِمَ عَلَى مَا كَانَ مِنْهُ فَأَتَى عُمَرَ فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ فَقَالَ وَيْحَكَ فَلَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَأْتِ أَبَا بَكْرٍ فَاسْأَلْهُ فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَيْحَكَ لَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَأْتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبِرْهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعَلَّهَا مُغِيبٌ قَالَ فَإِنَّهَا مُغِيبٌ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ {وَأَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِلَى قَوْلِهِ لِلذَّاكِرِينَ} قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهِيَ فِيَّ خَاصَّةً أَوْ فِي النَّاسِ عَامَّةً قَالَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَلَا نَعْمَةَ عَيْنٍ لَكَ بَلْ هِيَ لِلنَّاسِ عَامَّةً قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ صَدَقَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Eri safarda boʻlgan bir ayol bir kishining oldiga undan biror narsa sotib olgani keldi. U: «Omborga kir, senga beray», dedi. Ayol kirdi, u esa uni oʻpdi va siqdi. Ayol: «Voy shoʻring qursin, mening erim safarda-ku!» dedi. Shunda u ayolni qoʻyib yubordi va qilmishidan pushaymon boʻldi. U Umarning oldiga borib, qilgan ishini aytdi. Umar: «Voy shoʻring qursin, balki uning eri safardadir», dedi. U: «Ha, uning eri safarda», dedi. Umar: «Abu Bakrning oldiga borib, undan soʻra», dedi. U Abu Bakrning oldiga borib, unga aytdi. Abu Bakr: «Voy shoʻring qursin, balki uning eri safardadir», dedi. U: «Ha, uning eri safarda», dedi. Abu Bakr: «Nabiy ﷺning oldilariga borib, u zotga aytgin», dedi. U Nabiy ﷺning oldilariga borib, u zotga aytdi. Nabiy ﷺ: «Balki uning eri safardadir», dedilar. U: «Ha, uning eri safarda», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ jim turdilar va Qurʼon nozil boʻldi: {Kunning ikki tarafida va kechaning bir qismida namozni toʻkis ado et...} — to Uning: {zikr qiluvchilar uchun} degan soʻzigacha. Shunda haligi kishi: «Yo Rasululloh, bu menga xosmi yoki odamlarga umumiymi?» dedi. Umar: «Yoʻq, senga hech qanday quvonch yoʻq — balki u odamlarga umumiydir», dedi. Shunda Nabiy ﷺ kulib: «Umar (roziyallohu anhu) rost aytdi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Эри сафарда бўлган бир аёл бир кишининг олдига ундан бирор нарса сотиб олгани келди. У: «Омборга кир, сенга берай», деди. Аёл кирди, у эса уни ўпди ва сиқди. Аёл: «Вой шўринг қурсин, менинг эрим сафарда-ку!» деди. Шунда у аёлни қўйиб юборди ва қилмишидан пушаймон бўлди. У Умарнинг олдига бориб, қилган ишини айтди. Умар: «Вой шўринг қурсин, балки унинг эри сафардадир», деди. У: «Ҳа, унинг эри сафарда», деди. Умар: «Абу Бакрнинг олдига бориб, ундан сўра», деди. У Абу Бакрнинг олдига бориб, унга айтди. Абу Бакр: «Вой шўринг қурсин, балки унинг эри сафардадир», деди. У: «Ҳа, унинг эри сафарда», деди. Абу Бакр: «Набий ﷺнинг олдиларига бориб, у зотга айтгин», деди. У Набий ﷺнинг олдиларига бориб, у зотга айтди. Набий ﷺ: «Балки унинг эри сафардадир», дедилар. У: «Ҳа, унинг эри сафарда», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар ва Қуръон нозил бўлди: {Куннинг икки тарафида ва кечанинг бир қисмида намозни тўкис адо эт...} — то Унинг: {зикр қилувчилар учун} деган сўзигача. Шунда ҳалиги киши: «Ё Расулуллоҳ, бу менга хосми ёки одамларга умумийми?» деди. Умар: «Йўқ, сенга ҳеч қандай қувонч йўқ — балки у одамларга умумийдир», деди. Шунда Набий ﷺ кулиб: «Умар (розияллоҳу анҳу) рост айтди», дедилар.