حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ حَبْتَرٍ قَالَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ الْجَرِّ الْأَبْيَضِ وَالْجَرِّ الْأَخْضَرِ وَالْجَرِّ الْأَحْمَرِ فَقَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ فَقَالُوا إِنَّا نُصِيبُ مِنْ الثُّفْلِ فَأَيُّ الْأَسْقِيَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَاشْرَبُوا فِي الْأَسْقِيَةِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيَّ أَوْ حَرَّمَ الْخَمْرَ وَالْمَيْسِرَ وَالْكُوبَةَ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌقَالَ سُفْيَانُ قُلْتُ لِعَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ مَا الْكُوبَةُ قَالَ الطَّبْلُ
Qays ibn Habtar aytdi: Men Ibn Abbosdan oq kuza, yashil kuza va qizil kuza haqida soʻradim. U dedi: «Nabiy ﷺdan birinchi boʻlib soʻragan Abdulqays elchilari edi. Ular: ‹Biz (xurmo) quyqasidan (nabiz) olamiz; qaysi idishlarda (tayyorlaylik)?› dedilar. U zot: ‹Dubbo (qovoq idish)da, muzaffat (smola surtilgan idish)da, naqir (oʻyilgan yogʻoch idish)da va hantam (loy kuza)da ichmanglar; teri meshlarda ichinglar›, dedilar. Soʻng: ‹Albatta, Alloh menga harom qildi — yoki: harom qildi — xamr (may)ni, maysir (qimor)ni va kubani; har bir mast qiluvchi narsa haromdir›, dedilar». Sufyon aytdi: Men Ali ibn Bazimaga: «Kuba nima?» dedim. U: «Nogʻora», dedi.Қайс ибн Ҳабтар айтди: Мен Ибн Аббосдан оқ куза, яшил куза ва қизил куза ҳақида сўрадим. У деди: «Набий ﷺдан биринчи бўлиб сўраган Абдулқайс элчилари эди. Улар: ‹Биз (хурмо) қуйқасидан (набиз) оламиз; қайси идишларда (тайёрлайлик)?› дедилар. У зот: ‹Дуббо (қовоқ идиш)да, музаффат (смола суртилган идиш)да, нақир (ўйилган ёғоч идиш)да ва ҳантам (лой куза)да ичманглар; тери мешларда ичинглар›, дедилар. Сўнг: ‹Албатта, Аллоҳ менга ҳаром қилди — ёки: ҳаром қилди — хамр (май)ни, майсир (қимор)ни ва кубани; ҳар бир маст қилувчи нарса ҳаромдир›, дедилар». Суфён айтди: Мен Али ибн Базимага: «Куба нима?» дедим. У: «Ноғора», деди.